ترجمه روضة کافي شيخ کليني - آژير، حميد رضا - الصفحة ٢٤٩ - ادامه داستان قوم صالح عليه السلام در قرآن

آنها [عباس و شيبه‌] به منصب آب دادن حاجيان و پرده‌دارى كعبه به خود مى‌باليدند، پس خداى عزّ و جلّ اين آيه را نازل فرمود و مقصود از «... يا آن كس كه بخدا و روز جزا ايمان آورده در راه خدا جهاد كرده ...» على عليه السّلام و حمزه و جعفر صلوات اللَّه عليهم مى‌باشند كه اين دو دسته به درگاه الهى همسنگ نباشند.

[٢٤٦] عمّار ساباطى مى‌گويد: از امام صادق عليه السّلام پيرامون اين آيه شريفه: وَ إِذا مَسَّ الْإِنْسانَ ضُرٌّ دَعا رَبَّهُ مُنِيباً إِلَيْهِ‌ ...[١] پرسش كردم. امام عليه السّلام فرمود: اين آيه در باره ابو فصيل [ابو بكر] نازل شده است، زيرا پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در نظر او مردى ساحر و افسونگر بود و هر گاه بيمار مى‌شد پروردگار خود را مى‌خواند و به سوى او بازمى‌گشت- يعنى از عقيده باطلى كه در باره پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم داشت توبه مى‌كرد- سپس هنگامى كه خداوند نعمتى به او ارمغان مى‌كرد- يعنى تندرستى را به او باز مى‌گرداند- آنچه را پيش از آن به درگاه خدا خوانده بود از ياد مى‌برد و از اين رو خداوند در پس آن مى‌فرمايد:

.. قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيلًا إِنَّكَ مِنْ أَصْحابِ النَّارِ[٢]، يعنى فرمانروايى و اماراتى كه بناحق و دستورى از خداوند و پيامبر بر مردم يافتى.

راوى مى‌گويد: سپس امام صادق عليه السّلام فرمود: آن گاه خداى عزّ و جلّ سخن را متوجّه على عليه السّلام كرده و از وضع و فضيلتى كه در پيشگاه خداى دارد چنين سخن به ميان مى‌آورد:

أَمَّنْ هُوَ قانِتٌ آناءَ اللَّيْلِ ساجِداً وَ قائِماً يَحْذَرُ الْآخِرَةَ وَ يَرْجُوا رَحْمَةَ رَبِّهِ قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ إِنَّما يَتَذَكَّرُ أُولُوا الْأَلْبابِ‌[٣]. امام صادق عليه السّلام سپس فرمود: اى عمّار! اين است تأويل آن.

[٢٤٧] حمّاد بن عثمان مى‌گويد: نزد امام صادق عليه السّلام چنين قرائت كردم: (ذوا عدل‌

[١]« و هر گاه زيانى به آدمى رسد با اناب خدايش را بخواند»( سوره زمر/ آيه ٨).

[٢]« بگو اندكى از كفرت بهره ببر كه تو از اصحاب آتشى.»( سوره زمر/ آيه ٨).

[٣]« آيا آن كس كه در همه ساعات شب به عبادت پرداخته يا در سجود است يا در قيام و از آخرت بيمناك است و به رحمت پروردگارش اميدوار با آنكه چنين نيت يكسان است؟ بگو: آيا آنهايى كه مى‌دانند با آنهايى كه نمى‌دانند برابرند؟ تنها خردمندان پند مى‌پذيرند»( سوره زمر/ آيه ٩).