ولايت فقيه در حكومت اسلام - حسينى طهرانى، سيد محمد حسين - الصفحة ٨٤
به آنها داده شد، و حقيقت روح نبوّت به آنها إعطاء شد، و حقيقت روح ولايت كلّيّه به آنان تفويض گرديد، آنها از آن عوالم كلّى تمام اين أحكام جزئيّه را براى مردم بيان مىكنند؛ و اين از نزد خودشان نيست؛ بلكه اين مسائل عين همان أحكامى است كه رسول خدا إنشاء مىنمودند. خواه در زمان حيات رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم آن حكم را إنشاء كرده باشند يا نه. وليكن اگر فرض كنيم در زمان رسول خدا چنين موضوعى پيش مىآمد، رسول خدا هم حكم را همينطور إنشاء مىكردند. چرا كه ممكن است اتّفاق نيفتاده باشد كه در زمان رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم مسألهاى از پيغمبر سؤال شده باشد و آن حضرت نيز بيان نكرده باشند. بسيارى از مسائل وجود دارد كه بهيچ وجه پيغمبر أكرم آنها را بيان نكرده است.
مفاد: مَا مِنْ شَىْءٍ يُقَرِّبُكُمْ مِنَ الْجَنَّةِ وَ يُبَاعِدُكُمْ مِنَ النَّارِ ...
و اينكه از فرمايشات آن حضرت استفاده مىشود كه:
ما مِنْ شَىْءٍ يُقَرِّبُكُمْ إلَى الْجَنَّةِ إلّا وَ قَدْ دَعَوْتُكُمْ بِهِ؛ وَ ما مِنْ شَىْءٍ يُقَرِّبُكُمْ مِنَ النّارِ إلّا وَ قَدْ نَهَيْتُكُمْ عَنْه
[١]، مراد مسائل كلّى است كه از آن جمله نصب خود أمير المؤمنين عليه السّلام به ولايت است كه تمام راههاى بهشت بواسطه آنحضرت باز مىگردد، و راههاى جهنّم بواسطه آنحضرت بسته مىشود، نه اينكه منظور حضرت اين باشد كه: من جزئيّات جميع أحكام را به شما نشان دادم، و حالا
[١] -« وافى» طبع سنگى، ج ٣، ص ١٢؛ از« كافى» از عدّه، از أحمد، از ابن فضّال، از عاصم بن حميد، از ثمالى، از حضرت أبو جعفر عليه السّلام روايت كرده است كه: قَالَ: خَطَبَ رَسُولُ اللَهِ صَلَّى اللَهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ وَ سلَّمَ فِى حِجّةِ الْوَدَاعِ فَقَالَ:
\iُ أَيُّهَا النَّاسُ! وَ اللَهِ مَا مِنْ شَىْءٍ يُقَرِّبُكُمْ مِنَ الْجَنَّةِ وَ يُبَاعِدُكُمْ مِنَ النَّارِ إلَّا وَ قَدْ أَمَرْتُكُمْ بِهِ؛ وَ مَا مِنْ شَىْءٍ يُقَرِّبُكُمْ مِنَ النَّارِ وَ يُبَاعِدُكُمْ مِنَ الْجَنَّهِ إلَّا وَ قَدْ نَهَيْتُكُمْ عَنْهُ\E
؛ الرّواية. و در ص ١٣ نيز از« كافى» از أحمد، از علىّ بن نعمان، از عَمرو بن شمر، از جابر، از حضرت أبو جعفر عليه السّلام روايت كرده است كه: قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَهِ صَلَّى اللَهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ وَ سَلَّمَ:
\iُ أَيُّهَا النَّاسُ! إنِّى لَمْ أَدَعْ شَيْئًا يُقَرِّبُكُمْ إلَى الْجَنَّةِ وَ يُبَاعِدُكُمْ مِنَ النَّارِ إلَّا وَ قَدْ نَبَّأْتُكُمْ بِه\E
؛ الرّواية.