ولايت فقيه در حكومت اسلام - حسينى طهرانى، سيد محمد حسين - الصفحة ٣٨
حضرت صادق عليه السّلام شش كتاب نوشته شد كه نويسندگان آنها همه از شاگردان و ياران آنحضرت بودند و از اين شش كتاب هم هيچيك الآن در دست نيست؛ و «مصباح الشّريعة» شايد يكى از آن شش كتاب باشد. نجاشىّ در «رجال» خود، پنج نفر را نام مىبرد كه در زمان حضرت صادق عليه السّلام كتاب نوشتهاند
: أوّل: محمّد بن مَيمون أبو نصر زعفرانى عامّى است؛ غَيْرَ أنَّهُ رَوَى عَنْ أبى عَبْدِ اللَهِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِما السَّلام.
دوّم: فُضَيل بن عياض، بَصرى ثقة عامّى است؛ او نيز از حضرت أبا عبد الله روايت مىكند
. سوّم: عبد الله بن أبى اويس بن مالك بن أبى عامر أصبحى است؛ لَهُ نُسْخَةٌ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِما السَّلام.
چهارم: سفيان بن عُيَينَه بن أبى عِمران الهِلالى است كه جدّ او أبو عِمران يكى از عُمّال خالد قَسْرىّ بوده است؛ او هم نسخهاى از جعفر بن محمّد الصّادق عليه السّلام دارد
. پنجم: إبراهيم بن رجاء شيبانى أبو إسحَق است كه به ابن أبى هراسه معروف است و مادرش عامّى بوده، و از حسن بن علىّ بن الحسين عليهما السّلام، و از عبد الله بن محمّد بن عُمر بن علىّ عليه السّلام، و از جعفر ابن محمّد عليهما السّلام روايت مىكند؛ وَ لَهُ عَنْ جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلامُ نُسْخَةٌ.
مرحوم شيخ در «فهرست» نسخة ديگرى إضافه مىكند كه از جعفر بن بشير البجلّى است، و مىگويد: ثِقَةٌ جَليلُ الْقَدْر؛ إلَى أنْ قالَ: وَ لَهُ كِتابٌ يُنْسَبُ إلَى جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِما السَّلامُ رِوايَةَ عَلىِّ بْنِ مُوسَى عَلَيْهِما السَّلام.
مرحوم حاجى نورى مىفرمايد: اينها شش نسخهاند كه منسوبند به حضرت إمام أبو عبد الله جعفر بن محمّد الصّادق عليه السّلام- البتّه غير از «رسالة أهوازيّه» و رسالهاى كه حضرت به أصحاب خود نوشتهاند و در أوّل