و لذا بعضى در اين آيه ولايت را بمعنى إرث تفسير كرده‌اند؛ ما لَكُمْ مِنْ وَلايَتِهِمْ مِنْ شَيْ‌ءٍ، يعنى يكى از شرائط إرث بردن اينست كه مؤمن هجرت كند، و لو اينكه بين أفراد مسلمان عنوان إيمان و إسلام موجود باشد؛ وليكن شرط توارث هجرت است، و بدون آن اين حكم تحقّق پيدا نمى‌كند.

تفسير آيه طبق مفاد «الميزان فى تفسير القرءَان»

شاهد بر اين مدّعى روايتى است كه حضرت استاد ما آية الله علّامة طباطبائى رضوان الله عليه در تفسير خود از «معانى الاخبار» شيخ صدوق و از «اختصاص» شيخ مفيد از حضرت موسى بن جعفر عليهما السّلام در مباحثه و مكالمه‌اى كه بين آن حضرت و بين هرون الرّشيد اتّفاق افتاده است نقل ميكنند.

بحث هارون با حضرت موسى بن جعفر عليهما السّلام درباره إرث عمّ‌

در اين مكالمه هارون ميگويد: وَ لِمَ ادَّعَيْتُمْ أَنَّكُمْ وَرِثْتُمْ رَسُولَ اللَهِ، وَ الْعَمُّ يَحْجُبُ ابْنَ الْعَمِّ؟ وَ قُبِضَ رَسُولُ اللَهِ وَ قَدْ تُوُفِّىَ أَبُو طَالِبٍ قَبْلَهُ وَ الْعَبَّاسُ عَمُّهُ حَىٌّ؟!

«به چه دليل شما ادّعا ميكنيد كه از رسول خدا إرث ميبريد، و ميگوئيد: ما وارث رسول خدا هستيم در حالتى كه شما أولاد علىّ بن أبى طالب هستيد، و ما أولاد عبّاس؟! علىّ بن أبى طالب پسر عموى پيغمبر بود و عبّاس عموى ايشان محسوب مى‌شد؛ و با وجود عمو، نوبت به پسر عمو نمى‌رسد. زيرا عمو پسر عمو را حَجْب مى‌كند. و اين مطلب هم مسلّم است كه وقتى رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم رحلت كردند أبو طالب از دنيا رفته بود.»

بنابراين، علىّ بن أبى طالب نمى‌تواند بعنوان اينكه أبو طالب وارث پيغمبر بوده و از ايشان إرث برده، و بعد از او به پسرش علىّ منتقل شده باشد، مدّعى وراثت از پيغمبر باشد؛ بلكه از أعمام رسول أكرم فقط عبّاس زنده بود كه‌