جدّ ماست؛ و او بايد وارث رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم باشد. و با وجود عبّاس، علىّ بن أبى طالب كه ابن عمّ است محجوب است؛ زيرا عمّ، حاجب و مانع إرث ابن عمّ است. و با وجود عمّ، چرا ابن عمّ إرث ببرد؟! و چرا شما چنين ادّعائى ميكنيد؟!

روايت إدامه دارد تا ميرسد به اينجا كه حضرت موسى بن جعفر عليهما السّلام مى‌فرمايد

: فَقُلْتُ:

إنَّ النَّبِىَّ لَمْ يُوَرِّثْ مَنْ لَمْ يُهَاجِرْ؛ وَ لَا أَثْبَتَ لَهُ وَلَايَةً حَتَّى يُهَاجِرَ

.[١]

«به هرون گفتم: پيغمبر براى كسى كه مهاجرت نكرده است إرث قرار نداده است؛ و ولايتى را براى او تا زمانيكه مهاجرت نكند ثابت نكرده است. و پدر ما علىّ بن أبى طالب عليه السّلام مهاجرت كرد در حاليكه عبّاس پدر شما مهاجرت ننمود. پس عبّاس چون عصيان داشت و غير مهاجر بود، از إرث ممنوع شد؛ ولى چون جدّ ما علىّ بن أبى طالب، هم مسلمان بود و هم مهاجر، از پيامبر إرث برد.»

و اين هم كه الآن ملاحظه ميكنيم در كتاب إرث ميگويند: اگر ابن عمّ پدر و مادرى باشد حاجب از عمّ پدرى است، بر همين أساس است؛ چون أمير المؤمنين عليه السّلام ابن عمّ أبوينىِ رسول أكرم صلّى الله عليه و آله بوده‌اند؛ و عبّاس عمّ أبىِ پيغمبر بود؛ لذا اين حكم تا كنون- و لو اينكه ديگر عنوان هجرت از بين رفته است- بر همين ملاك باقى مانده است. و ما شيعه، ابن عمّ أبى و امّى را بر عمّ أبى مقدّم ميداريم.

و أمّا آن علّتى كه أمير المؤمنين عليه السّلام از رسول خدا إرث برد و عبّاس نبرد، براى اين بود كه عبّاس مهاجرت نكرده بود.

تتمّة روايت‌

: فَقَالَ: مَا حُجَّتُكَ فِيهِ؟

[١] -« الميزان فى تفسير القرءَان» ج ٩، ص ١٤٧