حالِ الْغَيْبَةِ مِنَ الْفُروجِ وَ البُيوتِ وَ الامْوال. يعنى آنچه در پنهانى و نبودن شوهر بر آنها واجب شده و إيجاب كرده است، به آن قيام مى‌كنند؛ وقتى هم كه مردها در مسافرتند يا در خانه نيستند، آنها خودشان ناموس مرد را، و خانه و أموال او را حفظ مى‌كنند تا هنگامى كه مرد بر گردد و اين خانه و خانواده با سلامتى و سكونت و طول عمر و أولاد شايسته و أخلاف صالحه، دوام پيدا كند.

روايت در اين باره زياد وارد است كه مى‌آمدند از پيغمبر صلّى الله عليه و آله سؤال مى‌كردند: خداوند كه در اين آيه مردها را بر زنها قيّم قرار داده است، به چه علّت است؟! اصولًا چرا خداوند مردها را براى جمعه و جماعت و جهاد و حجّ و مرابطه و كارهاى سنگين معيّن كرده است، وليكن براى زنها معيّن نكرده است؟! آيا زنها هم در أجر و پاداش مردها شريك‌اند يا نه؟! روايات، بسيار زياد است وليكن روايتى را ما در اينجا مى‌آوريم، و آن أتمّ روايات است مُفاداً.

روايت بيهقى از أسماء دختر يزيد أنصارىّ، و پيام زنان مدينه به رسول الله‌

سيوطىّ در ذيل همين آيه مباركه، و استادنا العلّامة قدَّس اللَه سرَّه در تفسير شريف خود بيان كرده‌اند، از بيهقى از أسماء أنصاريّه دختر يزيد كه از أنصار بوده است، كه أسماء آمد حضور پيغمبر صلّى الله عليه و آله و سلّم وقتى كه رسول خدا در ميان أصحاب نشسته بودند

. فَقَالَتْ: بِأَبِى أَنْتَ وَ أُمِّى! إنِّى وَافِدَةُ النِّسَآء إلَيْكَ؛ وَاعْلَمْ نَفْسِى لَكَ الْفِدآءُ أَنَّهُ مَا مِنِ امْرَأةٍ كَآئِنَةٍ فِى شَرْقٍ وَ لَا غَرْبٍ سَمِعَتْ بِمَخْرَجِى هَذَا إلَّا وَ هِىَ عَلَى مِثْلِ رَأْيِى.

«أسماء گفت: پدر و مادرم فداى تو باشند اى رسول خدا! من از طرف زنها به عنوان پيك و نمايندگى به سوى شما آمده‌ام (آنها مرا نماينده خود قرار داده‌اند كه اين پيغام را به شما برسانم). اى پيغمبر خدا كه نفس من فداى تو باشد! بدان كه هيچ زنى نيست در شرق عالم، و نه در غرب عالم كه بشنود اين پيغامى را كه براى تو آورده‌ام، مگر اينكه مى‌دانم او هم رأيش مثل رأى من است؛ و در اين سؤالى كه از شما مى‌كنم، تمام زنهاى دنيا با من شريكند