بعثت رسول الله صلّى الله عليه و آله و سلّم، فقط براى دعوت مردم به سوى خدا و بيرون رفتن از زير تعهّدات جاهلى و إطاعت از سركردگان و سركشان ظلم و جور و خارج شدن از إطاعت أرباب أنواعى بوده است كه در روى زمين مردم را استعباد و استثمار مى‌كردند، و به عبوديّت خود دعوت مى‌نمودند. پيغمبر بر انگيخته شده است تا اينكه عنان مردم را كه در إطاعت بندگان مى‌باشند در دست گرفته و آنان را مطيع خدا گرداند؛ با تمام لوازم و آثارى كه در دنبال دارد.

خطبه أمير المؤمنين: إنَّ اللَهَ بَعَثَ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ بِالْحَقِّ لِيُخْرِجَ عِبَادَهُ مِنْ عِبَادَةِ عِبَادِهِ ...

اين فرمايش أمير المؤمنين عليه السّلام همان خطبه‌اى است كه آنحضرت در وقتى كه عازم صفّين بودند، در ذى قار بيان فرمودند.

أَمَّا بَعْدُ: فَإنَّ اللَهَ تَبارَكَ وَ تَعَالَى بَعَثَ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ بِالْحَقِّ لِيُخْرِجَ عِبَادَهُ مِنْ عِبَادَةِ عِبَادِهِ إلَى عِبَادَتِهِ؛ وَ مِنْ عُهُودِ عِبَادِهِ إلَى عُهُودِهِ؛ وِ مِنْ طَاعَةِ عِبَادِهِ إلَى طَاعَتِهِ؛ وَ مِنْ وِلَايَةِ عِبَادِهِ إلَى وِلَايَتِهِ؛ بَشِيرًا وَ نَذِيرًا وَ دَاعِيًا إلَى اللَهِ بِإذْنِهِ وَ سِرَاجًا مُنِيرًا.

«روضه كافى» طبع حيدرى، با تصحيح و تعليقه آقاى على أكبر غفّارى ص ٣٨٦، حديث ٥٨٦

خداوند تبارك و تعالى محمّد صلّى الله عليه و آله را بر انگيخت بحقّ؛ لِيُخْرِجَ عِبَادَهُ مِنْ عِبَادَةِ عِبَادِهِ إلَى عِبَادَتِهِ. «لام» در اينجا براى تعليل است؛ علّت بر انگيختگى محمّد صلّى الله عليه و آله بحقّ چيست؟ براى اين است كه خداوند بندگان خود را از عبادت بندگانش بيرون بكشد و به عبادت خود داخل كند. هر كسى كه در مقابل غير حقّ سر فرود آورد، او در مقابل شرك و بت‌پرستى و ثَنَويّت و وَثَنيّت تعظيم و كرنش نموده است. و هر كسى كه از