: بِسْمِ اللَهِ الرِّحْمنِ الرَّحِيمِ. الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذى نَوَّرَ قُلوبَ الْعارِفينَ بِذِكْرِهِ، وَ قَدَّسَ أَرْوَاحَهُمْ بِسِرِّهِ، وَ نَزَّهَ أَفْئِدَتَهُمْ لِفِكْرِهِ، وَ شَرَحَ صُدورَهُمْ بِنورِهِ، وَ أنْطَقَهُمْ بِثَنآئهِ وَ شُكْرِهِ، وَ شَغَلَهُمْ بِخِدْمَتِهِ، وَ وَفَّقَهُمْ لِطاعَتِهِ، وَ اسْتَعْبَدَهُمْ بِالْعِبَادَةِ عَلَى مُشَاهَدَتِهِ، وَ دَعاهُمْ إلَى رَحْمَتِهِ، وَ صَلَّى اللَهُ عَلَى مُحَمَّدٍ إمامِ الْمُتَّقِينَ، وَ قَائِدِ الْمُوَحّدِينَ، وَ مُونِسِ الْمُقَرَّبِينَ، وَ عَلَى ءَالِهِ الْمُنْتَجَبينَ الأبْرارِ الاخْيارِ، وَ سَلَّمَ تَسْلِيمًا كَثيرًا.

أَمّا بَعْدُ فَهَذا كِتَابُ «مِصْباحُ الشَّريعَةِ وَ مِفْتَاحُ الْحَقيقَةِ» مِنْ كَلَامِ الإمَامِ الْحاذِقِ وَ فَيّاضِ الْحَقآئِقِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الصَّادِقِ، عَلَى ءَابآئِهِ وَ عَلَيْهِ الصَّلَوةُ وَ السَّلامُ. وَ هُوَ مُبَوَّبٌ عَلَى مِائَةِ باب.

بعد در أوّل هر باب مى‌گويد: قَالَ الصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ ...

اين كتاب مجموعاً صد باب بوده و همه آن در أخلاقيّات است؛ و از نقطة نظر مضامين أخلاقى بسيار عالى است. به قدرى عالى است كه جمعى از بزرگان فقهاء حقيقةً آن را از حضرت صادق عليه السّلام دانسته‌اند؛ و توصيه كرده‌اند كه: با خود داشته باشيد و به آن عمل كنيد!

كسى از فقهاء نيست و نديده‌ايم نهى كند كه مثلًا: فلان بابش صحيح نيست؛ و شما عمل نكنيد! بلكه در عمل به مضمون و استفاده از محتوايش همه اتّفاق دارند؛ غاية الامر در اينكه آيا اين كتاب از حضرت صادق عليه السّلام صادر شده است يا نه، محلّ گفتگو است.

مضامين به اندازه‌اى راقى و دلپسند است كه با وجود آنكه كتاب كوچكى است (به اندازه يك كتاب جيبى؛ و صد باب مختصر دارد) ولى مجموعه حقائق و آداب بطور فشرده، با إشاره به رموزش در آن گرد آمده است؛ و كسى كه به كمال إنسانى و عرفانى نرسيده باشد، و از حكماى متألَه و عرفاى ربّانى نشده باشد، قدرت ندارد اين عبارات را بر زبان آورد و به اين جملات تفوّه كند.