لذا بر عهده مجتهد است در زمانى كه حكومت براى او متحقّق شد، و شأنيّت حكومت به مرحلة فعليّت رسيد، و مسلمين با او براى حكومت بيعت كردند و مقام ولايت إلهيّه بر وى مسلّم شد، وزارتى را به منظور جهاد إيجاد كند.

آيات قرآنيّه دالّه بر إطلاق وجوب جهاد

آيات قرآن دلالت دارد بر إطلاق جهاد، و جهاد در هر زمانى و نسبت به هر مؤمنى واجب است (البتّه به نحو وجوب كفائى، همان طورى كه خواهد آمد). و اين حكم در هر زمانى جارى است و اختصاص به زمانى دون زمانى ندارد؛ مثل سائر أحكام. همانطورى كه نماز و روزه و زكوة، براى همه مسلمانها و در هر زمانى واجب است و اختصاص به زمان معيّنى ندارد، مسألة جهاد نيز همينطور است‌ قاتِلُوا الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ لا بِالْيَوْمِ الْآخِرِ وَ لا يُحَرِّمُونَ ما حَرَّمَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ لا يَدِينُونَ دِينَ الْحَقِّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ حَتَّى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَدٍ وَ هُمْ صاغِرُونَ‌. آيه ٢٩، از سوره ٩: التّوبة

«به جنگ و كارزار بر خيزيد با آن كسانى كه به ايشان كتاب داده شده است (أهل كتاب) أمّا به خدا و به روز قيامت إيمان ندارند؛ و آنچه را كه خدا و رسول خدا حرام شمرده‌اند، حرام نمى‌شمارند؛ و به دين حقّ متديّن و متعهّد نيستند. جهاد و كارزار كنيد تا اينكه با دستهاى خود از روى ذلّت و مسكنت جزيه بپردازند.»

«صاغر» يعنى كوچك و پست. يعنى يا حاضر به پرداخت جزيه شده، زير پرچم إسلام و در تحت حكومت إسلام بر دين خود باقى باشند؛ و يا اينكه إسلام بياورند. پس اين آيه إطلاق دارد.

وَ قاتِلُوهُمْ حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَ يَكُونَ الدِّينُ لِلَّهِ فَإِنِ انْتَهَوْا فَلا عُدْوانَ إِلَّا عَلَى الظَّالِمِينَ‌ آيه ١٩٣، از سوره ٢: البقرة.