رواياتى كه از أئمّة معصومين صلوات الله و سلامه عليهم أجمعين وارد شده است بر يك نَسَق نيست، و از جهت مضمون و مُحتوى در درجات مختلف قرار دارد. بعضى از آنها داراى معانى ساده‌اى بوده و قابل فهم براى عموم است؛ و بعضى معانى دقيقتر؛ و بعضى دقيق‌تر تا بجائى كه در بعضى از آنها مسائل حِكميّه و إلهيّة غامضه‌اى است كه جز أوحدىّ از ناس نميتواند آنها را إدراك كند.

مزيّت كلمات أئمّه عليهم السّلام بر سائر عبارات، فقط مزيّت از جهت لفظ و عبارت، و از جنبه فصاحت و بلاغت نيست؛ بلكه از جهت سُموّ معنى و عُلوّ مفاد، و ارتقاء حقيقت مَغزى و مفهومى كه در آنها هست با سائر كلمات أفراد تفاوت دارد.

بسيارى از كوته بينان أهل ظاهر و زمره‌اى از أخباريّين در اين مسأله به اشتباه افتاده‌اند و خيال مى‌كنند: كلمات أئمّه كلماتى است كه مزيّت آن تنها حسن عبارت است؛ و لذا قابل فهم براى همه هست. بناءً عليهذا مى‌گويند: أخبار را كه در دست داريم، همه چيز داريم؛ و ديگرچه نيازى به علوم عقليّه و علوم حكميّه مى‌باشد؟! آنچه هست در خانه أهل بيت است، و تجاوز از اين‌

خانه غلط است.

آرى‌