«حضرت چهره مبارك خود را تماماً به سوى أصحاب برگرداندند و گفتند: آيا شما تا به حال شنيده‌ايد گفتارى از زنى كه در أمر دينش، و در مسأله‌اى از مسائل مذهبش، پاكيزه‌تر و طيّب‌تر و منطقى‌تر و نيكوتر از گفتار اين زن باشد

»!؟ فَقَالُوا: يَا رَسُولَ اللَه! مَا ظَنَنَّا أَنَّ امْرَأةً تَهْتَدِى إلَى مِثْلِ هَذَا! «عرض كردند: يا رسول الله! أصلًا ما كه نشنيده‌ايم بجاى خود، گمان هم نمى‌كرديم اين دقائق به فكر زنى برسد، و زنى بتواند به اين خصوصيّات پى ببرد»!!

أَنَّ حُسْنَ تَبَعُّلِ إحْدَاكُنَّ لِزَوْجِهَا وَ طَلَبَهَا مَرْضَاتَهُ وَ اتِّبَاعَهَا مُوَافَقَتَهُ، يَعْدِلُ ذَلِكَ كُلَّهُ‌

فَالْتَفَتَ النَّبِىُّ صَلَّى اللَهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ وَ سَلَّمَ إلَيْهَا، ثُمَّ قَالَ لَهَا:

انصَرِفِى أَيَّتُهَا الْمَرْأةُ، وَ أَعْلِمِى مَنْ خَلَّفَكِ مِنَ النِّسَآء: أَنَّ حُسْنَ تَبَعُّلِ إحْدَاكُنَّ لِزَوْجِهَا وَ طَلَبَهَا مَرضَاتَهُ وَ اتِّبَاعَهَا مُوَافَقَتَهُ يَعْدِلُ ذَلِكَ كُلَّهُ. فَأَدْبَرَتِ الْمَرْأةُ وَ هِىَ تُهَلِّلُ وَ تُكَبِّرُ اسْتِبْشَارًا

.[١]

«رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم متوجّه آن زن شده و فرمودند: اينك برو (اى زنى كه آمده‌اى و چنين پيغامى را آورده‌اى!) و به آن زنانى كه تو را به عنوان نماينده و پيك و قاصد فرستاده‌اند و پشت سر تو در انتظار پاسخ به سر ميبرند، به همه آنها خبر بده كه: بهتر شوهردارى كردن شما، و دنبال رضا و طلب خواسته‌هاى شوهر بودن، و در امور، متابعت و موافقت او را نمودن، ثوابى به شما مى‌دهد كه معادل با تمام أجرهائى است كه خداوند براى مردان قرار داده است.

(يعنى آن مرد كه در مرز، مرابط است و شب تا به صبح نمى‌خوابد و مرز را نگه مى‌دارد، و زن او در خانه خوابيده است و بچّه‌ها را نگهدارى مى‌كند، عين همان ثواب را براى او محسوب خواهند نمود. شوهر در ميدان جنگ است، پيكار مى‌كند، گرسنگى تحمّل مى‌كند، عرق مى‌ريزد، دست و پايش‌

[١] -« الدّرّ المنثور» ج ٢، ص ١٥٣؛ و« الميزان» ج ٤، ص ٣٧٢