ولايت فقيه در حكومت اسلام - حسينى طهرانى، سيد محمد حسين - الصفحة ٤٤
! آنچه هست در خانه أهل بيت است و تجاوز هم غلط است؛ ولى سخن در اين است كه: آنچه در خانه أهل بيت است چيست؟ آيا آن چيزى است كه به فكر همه ميرسد و در دكّان هر عطّار و بقّالى پيدا ميشود؟ يا نه! در خانه أهل بيت رموزى است، أسرارى است كه علماء و بزرگان از مدقّقين و محقّقين و فلاسفة از حكماء ذوى العزّ و الإكرام بعد از يك عمر مطالعه و تحقيق، تازه مىتوانند بعضى از نكات آنرا إدراك كنند؛ و بزرگان از عرفاء بعد از يك عمر خون دل خوردن و زحمت كشيدن و پيروى كردن، تازه مىتوانند بعضى از معانى را استشمام كنند!
اينكه هر چه هست در أخبار أئمّه عليهم السّلام است، درست است؛ ولى خبر را چه كسى مىفهمد و إدراك مىكند؟! آيا إنسان بدون علوم عقليّه مىتواند به آن أسرار برسد؟! هيهات!! أئمّه عليهم السّلام با همه مردم سر و كار داشتند و با همه گفتگو مىكردند؛ و بر أساس فرمايش رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم كه فرمود:
إنَّا مَعَاشِرَ الانْبِيآء أُمِرْنَا أَنْ نُكَلِّمَ النَّاسَ عَلَى قَدْرِ عُقُولِهِمْ
[١]، با هر كس بقدر فهم و إدراكش سخن مىگفتند.
[١] -« اصول كافى» ج ١، كتاب العقل و الجهل، ص ٢٣، حديث ١٥- جَماعَةٌ مِنْ أصْحابِنا، عَن أحْمَدَ بن مُحَمَّدِ بن عيسَى، عَن الْحَسن بن عَلىّ بن فَضّال، عَن بَعْض أصْحابنا، عَن أبى عَبدِ اللَه عَليْه السَّلام قالَ:
\iُ مَا كَلَّمَ رَسُولُ اللَهِ صَلَّى اللَهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ الْعِبَادَ بِكُنْهِ عَقْلِهِ قَطُّ؛ وَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَهِ صَلَّى اللَهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ: إنَّا مَعَاشِرَ الانْبِيَآء أُمِرْنَا أَنْ نُكَلِّمَ النَّاسَ عَلَى قَدْرِ عُقُولِهِمْ.\E
در« تحف العقول» ص ٣٦ و در« بحار الانوار» طبع كمپانى، ج ١٧، كتاب روضه، ص ٤١؛ و در طبع حروفى مطبعة حيدرى، ج ٧٧، ص ١٤٠ از« تحف العقول» قسمت دوّم روايت را آورده است.
و در« محاسن» برقى ج ١، ص ١٩٥، با إسناد از سليمان بن جعفر بن إبراهيم الجعفرى مرفوعاً روايت ميكند كه: قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَهِ صَلَّى اللَهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ:
\iُ إنَّا مَعَاشِرَ الانْبِيَآء نُكَلِّمُ النَّاسَ عَلَى قَدْرِ عُقُولِهِمْ.\E
و در« المحجّة البيضآء» ج ١، ص ٦٦، از حضرت صادق عليه السّلام آورده است كه: قَالَ عَلَيْهِ السَّلَامُ:
\iُ خَالِطُوا النَّاسَ بِمَا يَعْرِفُونَ، وَ دَعُوهُمْ مِمَّا يُنْكِرُونَ، وَ لَا تُحَمِّلُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ وَ عَلَيْنَا؛ إنَّ أَمْرَنَا صَعْبٌ مُسْتَصْعَبٌ لَا يَحْتَمِلُهُ إلَّا مَلَكٌ مُقَرَّبٌ أَوْ نَبِىٌّ مُرْسَلٌ أَوْ مُؤْمِنٌ امْتَحَنَ اللَهُ قَلْبَهُ لِلإيمَانِ\E
( صفّار در« بصآئر الدّرجات» ص ٩).