وَ قاتِلُوهُمْ حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَ يَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ فَإِنِ انْتَهَوْا فَإِنَّ اللَّهَ بِما يَعْمَلُونَ بَصِيرٌ. آيه ٣٩، از سوره ٨: الانفال‌

«با أفراد مشرك و كافر كارزار كنيد تا وقتى كه ريشه و أساس فتنه در عالم منقطع گردد. يعنى تا هنگامى كه فتنه از ميان برخيزد و دين إسلام به تمام معنى الكلمه (أمر و نهى و فرمان و تعهّد و ميثاق و سنّت و دأب و عادت) همه‌اش براى خدا باشد، و دين حقّ و دين پروردگار در عالم استقرار پيدا كند».

فَلْيُقاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ الَّذِينَ يَشْرُونَ الْحَياةَ الدُّنْيا بِالْآخِرَةِ وَ مَنْ يُقاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيُقْتَلْ أَوْ يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْراً عَظِيماً. آيه ٧٤، از سوره ٤: النّسآء

«حتماً در راه خدا بايد جنگ كنند آن كسانى كه دنيا را به آخرت مى‌فروشند (يَشْرونَ أىْ يَبيعونَ. شِراء به معنى بيع است؛ يعنى فروختن. وَ شَرَوْهُ بِثَمَنٍ بَخْسٍ دَراهِمَ مَعْدُودَةٍ آيه ٢٠، از سوره ١٢: يوسف؛ يعنى برادران يوسف، يوسف را فروختند؛ به خلاف اشْتَرَى كه به معنى خريدن است). بر آن كسانى كه دنيا را به آخرت مى‌فروشند (آخرت را در برابر دنيا بدست آورده‌اند) واجب است كه در راه خدا كارزار كنند.

كسانى كه دنيا را به آخرت مى‌فروشند و دست از دنيا برداشته، به دنبال آخرت مى‌روند؛ و آن كسانى كه إيمان دارند و به پيغمبر گرويده‌اند؛ أشخاصى هستند كه قلبشان متحقّق به حقّ است. اينها هستند كه آخرت را خريده و دنيا را فروخته‌اند؛ و اينان هستند كه بايد در راه خدا كارزار نمايند. و هر كسى كه در راه خدا مقاتله كند، خواه كشته شود و يا آنكه بر دشمن پيروز گردد، در هر صورت، ما در آينده أجر عظيمى به او عنايت خواهيم كرد».

أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمَّا يَعْلَمِ اللَّهُ الَّذِينَ جاهَدُوا مِنْكُمْ وَ يَعْلَمَ‌