يك عدّه از آنها ميگويند: اين كتاب حائز درجه اعتبار و واجد شرائط قبول است. از أفرادى كه در اين مسأله از كلامشان استفاده اعتبار مى‌شود، شهيد ثانى، كفعمى، سيّد ابن طاووس و بسيارى ديگر مى‌باشند كه در درس قبل نامشان برده شد.

دسته دوّم ميگويند: اين كتاب أصلًا مورد اعتماد و قابل استناد نيست، و بكلّى از درجه اعتبار و صلاحيّت قبول ساقط است. از جمله قائلين به اين مطلب شيخ حرّ عاملى است. وى در آخر كتاب «هِداية الامّه» تحت عنوان «تَتِمَّةٌ» تصريح به اين مطلب نموده است. و از جمله، ملّا عبد الله أفندى صاحب كتاب «رياض العلمآء» است كه از فحول و ممتازان شاگردان مجلسى، و از بزرگان علماست. ايشان هم اين كتاب را از كُتب مجهولةُ الْمُؤلّف شمرده و نسبت آنرا به هِشام بن حَكَم ردّ كرده است؛ و قول بعضى كه گفته‌اند: «اين كتاب گرچه عباراتش از حضرت صادق عليه السّلام نباشد، وليكن نوشته هشام بن حكم است كه از شاگردان ممتاز حضرت صادق عليه السّلام بوده و او از مطالب‌