كلمات أئمّه عليهم السّلام مختلف است: يك دسته كلمات و أدعيه‌اى است براى عامّه مردم، كه اينها البتّه آنطور كه بايد از نقطه نظر مَغْزَى و معنى أوج ندارد؛ و أمّا بعضى كلمات از أسرار بوده است كه براى خواصّ نقل مى‌كرده‌اند، و آنها در غايت دقّت است. و ما در تمام «مصباح الشّريعة» كه نظر مى‌كنيم جز عبارتهاى بسيار لطيف و دقيق و پر معنى و پُر مَغْزى چيزى نيست.

محصّل كلام اينكه: حاجى نورى، مرحوم مجلسى را بدينگونه إيرادها ردّ مى‌كند. گرچه در بعضى از رُدودش جاى تأمّل و إشكال است؛ مثل همان عباراتى كه به شيخ نسبت مى‌دهد و مى‌گويد: اين دليل نيست بر آنكه عَمَّن أخْبَرَهُ مِنْ أهْلِ الْعِلْم، دليل بر اين باشد؛ ولى من حيث المجموع ايشان و حاج شيخ آقا بزرگ طهرانى، مرحوم مجلسىّ را ردّ مى‌كنند و «مصباح الشّريعة» را براى حضرت صادق عليه السّلام تثبيت مى‌نمايند

. اللَهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ ءَالِ مُحَمَّد