ولايت فقيه در حكومت اسلام - حسينى طهرانى، سيد محمد حسين - الصفحة ١٥٠
بايد برود سيلى بزند. فَانْصَرَفَتْ مَعَ أَبِيهَا لِتَقْتَصَّ مِنْهُ. «اين زوجه با پدرش بلند شدند كه بروند و دختر از شوهرش قصاص بستاند و به او سيلى بزند.»
فَقَالَ النَّبِىُّ:
ارْجِعُوا! فَهَذَا جَبْرَآئِيلُ أَتَانِى، وَ أَنْزَلَ اللَهُ هَذِهِ الْآية
. فَقَالَ النَّبِىُّ صَلَّى اللَهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ وَ سَلَّمَ:
أَرَدْنَا أَمْرًا وَ أَرَادَ اللَهُ أَمْرًا؛ وَالَّذِى أَرَادَ اللَهُ خَيْرٌ وَ رَفَعَ الْقِصَاص
[١] همينكه برخاستند و حركت كردند، پيغمبر فرمود: برگرديد! اينك جبرئيل آمده است، و اين آيه را آورده است: الرِّجالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّساءِ بِما فَضَّلَ اللَّهُ بَعْضَهُمْ عَلى بَعْضٍ وَ بِما أَنْفَقُوا مِنْ أَمْوالِهِمْ فَالصَّالِحاتُ قانِتاتٌ حافِظاتٌ لِلْغَيْبِ بِما حَفِظَ اللَّهُ وَ اللَّاتِي تَخافُونَ نُشُوزَهُنَّ فَعِظُوهُنَّ وَ اهْجُرُوهُنَّ فِي الْمَضاجِعِ وَ اضْرِبُوهُنَّ فَإِنْ أَطَعْنَكُمْ فَلا تَبْغُوا عَلَيْهِنَّ سَبِيلًا إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلِيًّا كَبِيراً.[٢]
مردان قيمومت بر زنها دارند بواسطه فضيلتى كه پروردگار براى مردها نسبت به زنها قرار داده است، و به واسطه إنفاقى كه از أموالشان بر زنها مىكنند. بنابراين، زنان صالحه و شايسته، زنانى هستند كه نسبت به شوهرانشان دوام إطاعت داشته باشند؛ و در غياب شوهر، حافظ ناموس و فراش و أموال و شرف و آبروى او باشند. أمّا آن زنهائى را كه بيم داريد از اينكه سركشى كنند، و به حقوق خود حاضر نشوند و از شوهر در حقوق واجبه تمكين نداشته باشند، در وهله أوّل آنها را پند بدهيد و موعظه كنيد؛ و اگر فائده نكرد، در رختخواب از آنها عُزلت بگزينيد و كناره گيرى بنمائيد؛ و اگر هم فائده نكرد آنها را بزنيد!
يعنى زنى كه از دادن حقّ شوهر و همخوابگى با وى امتناع ميكند، و بيم سركشى و خود رأيى در او ديده ميشود، در وهله أوّل مرد او را نصيحت ميكند، و در وهله دوّم از همبستر شدن با او خوددارى ميكند، و در وهله سوّم او را ميزند. پس بعد از پند و اندرز، و پس از كناره گيرى از بستر، شوهر حقّ دارد او را
[١] -« مجمع البيان» طبع صيدا، ج ٣، ص ٤٣
[٢] - آيه ٣٤، از سوره ٤: النّسآء