پروانه: بيچاره جهان‌سومى‌هاى بى‌سلاح! اسلحه ندارند، ولى در عوض نفت دارند و منابع اقتصادى و بازار. خوب منطق قدرت اقتضا مى‌كند كه زنده زنده در آتش بسوزند!

آندره: ولى دموكرات‌ها شعار معروف «نه پينوشه‌اى ديگر و نه ويتنامى ديگر» را مطرح كرده بودند و كارتر هم مدعى شعار «حقوق بشر و فضاى باز سياسى بود».

اميلى: ولى اگر در ويتنام، پيروزى براى آمريكا به دست مى‌آمد، كارتر و دموكرات‌ها اين موضوع را مطرح نمى‌كردند.

دكتر پروانه: ولى به جاى پينوشه، در ايران به طور جدى از كشتار شاه حمايت كردند. مگر دنبال حكومت نظامى و دولت نظامى و اقدام به كودتا نبودند. فرق بينوشه و شاه در اعمال خشونت در چى بود؟

فرانسوا كمى به فكر فرو رفت و گفت: اين موضوع براى جهان مدرن، شرمندگى بسيار دارد.

يزدان‌پناه با لبخندى تلخ: مگر كسى به روى خودش مى‌آورد. جهان سومى مگر خونش نزد حقوق بشرى‌هاى خوشگل مامانى قيمت دارد!؟

اميلى: باز حقوق بشر و كشتار و گِله شرقى‌ها!

يزدان‌پناه: ببين خانم! به قول ما ايرانى‌ها، ما مانديم بين قسم حضرت عباس و دم خروس، ولى مى‌دانيم دم خروس زير كُت دزد راسته!

دكتر پروانه: ما كه در ايران هم آزادسازى فضاى باز سياسى و حقوق بشر كارتر