احمدى: سلام! ما را كه خيلى وقت است زير گرفته‌اند پهلوان، به قول معروف ما زمين‌خورده شمائيم آقا! فوت هم بكنى ما از دست رفتيم تا چه رسد كه با ويلچر بزنى!

ژوزف: نه ديگر نشد استاد شرمنده نكن!

احمدى: ژوزف جان حال و روزت چطوره؟

ژوزف: هيچى استاد، امروز توى كوچه چپ كردم. جالب اين‌كه هر كسى چپ مى‌كند، دست و پا مى‌زند، من فقط دست مى‌زدم! من مى‌زدم اما پا نمى‌زد. چند تا از بچه‌ها كه آمدند به من كمك كردند با حالتى خاص گفتند: برادر! شما در كدام عمليات مجروح شديد؟ گفتم: عمليات سيزده آبان. طفلى‌ها فكر كردند مسخره‌شان مى‌كنم!

احمدى: بابا! عمليات سيزده آبان، باعث عزل نخست وزير شد. شريف امامى را بركنار كرد و به جايش ژنرال ازهارى را آورد.

ژوزف: ولى استاد باد توى پوست‌مان نكن ديگر! قبل از ما خيلى‌هاى ديگر رفتن به ميدان و باعث لق شدن جاى اين نگون‌بخت شدند، سيزده آبان بهانه نهايى شكست بود.

احمدى: به اين مى‌گويند تواضع سياسى يك غير سياستمدار، يك فداكار، ولى‌