احمدى: جشن‌هاى ٢٥٠٠ ساله، كه طرح آن را «تدى كولك»- كه وزير مشاور دولت اسرائيل و شهردار بيت‌المقدس بود- به اسدالله علم داده بود و شاه و علم با تمام امكانات درصدد اجراى آن برآمدند، كه برگزارى آن شكاف هويتى بين شاه و مردم را بيشتر كرد؛ هم با مسئله بى‌توجهى به وضعيت و معشيت مردم و هم با نشان دادن واقعيت درون حاكميت و تمايلات واقعى آن، از طرف ديگر ثابت كرد كه حكومت به طور جدى به‌دنبال احياى ايدئولوژى شاهنشاهى و هدم اسلام به عنوان آئين يكتاپرستى است. آن همه هزينه در بيابان، براى نشان دادن دقايقى نمايش عجيب و غريب، در حالى كه گل از هلند آوردند و انواع و اقسام غذاها از رستوران‌هاى پاريس سرو شدند، چادرها و لباس‌ها را فرانسوى‌ها دوختند. شايد عجيب باشد در سال ١٣٥٠ چيزى حدود پانصد ميليون دلار هزينه برگزارى جشن شده بود؛ شما مى‌توانيد شرح عجيب و غريب آن را در خاطرات هوشنگ نهاوندى بخوانيد. تازه همه اين تأسيسات بنا شده براى همان چند روز مصرف داشت و بعد بلامصرف و بلافايده ماند. و اين در حالى بود كه قيمت نفت هر بشكه ٨/ ١ دلار بوده است؛ يعنى چيزى بيش از ٢٥٠ مليون بشكه نفت، بايد فروش مى‌رفت تا اين مبلغ فراهم شود. ارزش اين ميزان نفت با قيمت حال حاضر، بيش از ٢٥ ميليارد دلار است.

يكى از بچه‌ها آرام و به علامت تعجب، سوتى مى‌كشد كه باعث خنده جمع مى‌شود.

علوى: استاد! براى ما موضوع شكنجه و خشونت جالب تر است، اگر مى‌شود پى بگيريد.

احمدى: نه، خانم دوست دارند بعدها افسر پليس بشوند. اصرار دارند از فعاليت‌هاى كميته مشترك ضدخرابكارى بگويم! واقعيتى است كه كميته مشترك‌