عطايى: يعنى مردم ايران به تحريك ليبى و سرهنگ قذافى، جلوى رژيم پهلوى ايستادند و در برابر گلوله و زندان و تيرباران مقاومت كردند! در اين صورت قطعاً ملّت ايران بايد خيلى ساده لوح مى‌بود.

علوى: اين توجيه ناكارآمدى و فاصله با مردم تحت ستم حاكميت شكست‌خورده است. هميشه آنهايى كه در داخل، مشكل لاينحل پيدا مى‌كنند، دنبال دستاويز خارجى مى‌گردند.

احمدى: نكته شما درست است، چون تلاش براى توجيه نقش خود در وضع انقلابى پيش آمده، ادبيات رايج اين‌گونه كتاب‌هاست. هر چند در مواردى هم، دخالت خارجيان در كشورها مؤثر است كه البته تا زمينه‌هاى داخلى و ناكارآمدى حكومت فراهم نباشد، امكان مداخله خارجى چندان معنا پيدا نمى‌كند و مداخله خارجى هم هميشه توسط اقليت بخصوصى مانند نظاميان و يا بخشى از سياستمداران و يا روشنفكران سياستمدار صورت مى‌گيرد و اغلب فاقد عنصر مهم فداكارى است. توجه داشته باشيد كه فداكارى نيروى سياسى با عامليت براى نيروى خارجى در تضاد و تناقض دائمى است. در واقع عامليت توسط يك مجموعه از اليت و نخبگان صورت مى‌گيرد كه به هيچ روى اراده و توان فداكارى براى اهداف سياسى نيروهاى خارجى را ندارند و عمدتاً دنبال اشتراك در منافع ناشى از تحولات سازماندهى شده هستند و اگر در مواردى فداكارى و گذشت صورت بگيرد، فداكارى متوقعانه است و به عنوان مابه‌ازاى آن بايد چيزى دريافت كنند.

در اتاق كتابخانه منزل يزدان‌پناه‌

اميلى و آندره در اتاق كتابخانه منزل يزدان‌پناه ميهمان شده و پذيرايى مى‌شوند.