اميلى: ما ميهمان كلاس هستيم، ولى چيزى كه در اين‌باره برايم سئوال بوده، عكس‌العمل بسيار تند رژيم پهلوى در برابر طرح قضيه شكنجه در اروپا است. شاه و سفرايش طرح اين قضايا را در خارج ايران، هرگز تحمل نمى‌كردند.

ژوزف: استاد اتهام دخالت اسرائيل در اين قضايا، چقدر درست است؟

احمدى نفس عميقى مى‌كشد و مى گويد:

جالب است! پرويزثابتى و شاهپوربختيار و نصرت‌الله نصيرى و ازغندى و عطارپور و تهرانى و آرش و ... شكنجه كردند، حالا ما بايد پاسخش را بدهيم، خوب باشد.

ببينيد! پديده تعارض با يك حكومت و مبارزه سياسى براى تغيير ساختار سياسى يك كشور، جزء سخت‌ترين و مخاطره‌آميزترين عمليات سياسى و اجتماعى است. هميشه دولت‌ها و حكومت‌ها تمايل دارند كه مردم از آنها راضى باشند و ثبات سياسى حفظ بشود. انقلابى‌ترين شخصيت‌هاى سياسى وقتى كه قدرت را در دست مى‌گيرند اولين چيزى كه برايشان موضوعيت دارد پديده حفظ ساختار حكومت است و حفظ امنيت ملى و امنيت داخلى و اين اصلى‌ترين وظيفه يك حاكم است كه اجازه ندهد آن نظام سياسى كه او مسئولش است از هم بپاشد، و اين درباره همه حكومت‌ها درست است، ضعيف‌ترين حكومت‌ها حكومتى است كه نتواند خودش را جمع و جور بكند و به سازمان‌هاى تحت امرش انسجام ببخشد.

حالا حكومت‌هايى كه پشتوانه مردمى دارند، آسيب‌پذيرى كمترى دارند ولى اگر حكومتى، پشتوانه مردمى نداشته باشد، خاصه آن‌كه با قدرت كودتاى يك ابرقدرت خارجى بر سر كار آمده باشد. آسيب‌پذيرى آن به علّت فقدان مشروعيت سياسى و مقبوليت مردمى بسيار زياد است. در بين كسانى كه حكومت بر آنها اعمال حاكميت مى‌كند، چند طيف عمده را شاهد هستيد.