احمدى: البته حق با شماست، چرا كه كتاب بعدى كه او نوشت، تحت عنوان «دولت تحصيل‌دار و اسلام شيعى در انقلاب ايران» به آشكار بودن نقش اراده، آگاهى رهبر و انديشه در انقلاب اسلامى تأكيد دارد و نظريه خودش را در انقلاب ايران نارسا دانست و جالب است كه نوشته «اگر در طول تاريخ يك انقلاب اجتماعى وجود داشته باشد و يا اگر يك انقلاب واقعى را بخواهيم معرفى كنيم كه آگاهانه ساخته شده باشد، آن يك انقلاب ايران است «.

اميلى: خوب، اين درست! ولى جايگاه مذهب شيعه را در اين ساختار چطور مى‌بينيد؟

احمدى: اسكاچ پُل به بحث پولدار بودن و قدرت حكومت در تقسيم پول كه، آن را در برابر مردم پاسخگو نمى‌كند، برعكس دولت‌هايى كه ناچارند ماليات بگيرند و پاسخ به مردم بدهند. حكومت پهلوى خود به علت فروش نفت پولدار بود و در آن رانت‌ها و فساد گسترده‌اى وجود داشت و در پى آن، موضوعاتى چون نوسازى شديد رژيم پهلوى، اصلاحات ارضى، مهاجرت گسترده مردم به شهرها، توسعه نظام آموزش پرورش جديد، مداخله در بازار و كنار نهادن روحانيت را مطرح مى‌كند كه مجموعه باورهاى مذهبى در مكتب تشيع و اعتقادات ريشه‌دار نسبت به امام حسين (عليه‌السلام)، به عنوان نماد مبارزه با حكومت وقت، همراه با شبكه مساجد و روحانيون به كمك آنان آمد و توانستند حكومت پهلوى را سرنگون كنند.

اميلى: استاد! اين تئورى خيلى به انديشه انقلاب نزديك است.