فرانسوا: باورشان نمى‌شد. يك ملت با دست خالى در برابر يك قدرت منسجم داخلى و بين‌المللى بتواند پيروز شود؛ اصلًا فوق تصور همه سياسيون و اصحاب قدرت و سياست بوده، يك ملت ضعيف و دست خالى يك‌طرف، و يك‌طرف قدرت‌هاى بين‌المللى متحد، با نيرومندترين ژاندارم منطقه‌اى و پول بى‌حساب نفت!

اميلى: مثل سنگ زدن داوود به جالوت!

فرانسوا: مثال درستى است كسى باور نمى‌كرد كه داوود، جوان چوپان، دست خالى و بى‌زره بتواند جالوت گردن‌كلفتِ مسلح و زره‌پوشيده را با سنگ بزند و بكشد و پيروز شود. اين در كتاب مقدس آمده است.

اميلى: در قرآن مسلمان‌ها هم آمده است كه يك نفر جوان از سپاه طالوت، بدون سلاح ولى با ايمان توانست بر جالوت و لشكريانش كه امكانات زيادى داشتند غلبه كند.

فرانسوا: اتفاقاً در سالهاى نزاع سياسيون معترض به رژيم پهلوى، به دفعات در اطلاعيه‌هاى آنها كه بدست ما مى‌رسيد، به اين مسئله اشاره مى‌شد.

اميلى: راستش، تاكنون كتاب‌هاى مختلف درباره جالوت و داوود خوانده‌ام، ولى هنوز راز پيروزى داود بر جالوت برايم حل نشده، كتب مذهبى مى‌گويند ايمان سبب اين پيروزى شده؛ ايمان به خدا، چه ربطى به پيروزى در جنگ دارد؟!