صداى تلويزيون بلند است و پس از توجه فرانسوا به زنگ خانه، تلويزيون اعلام ساعت خبر مى‌كند و همزمان ماريا وارد خانه مى‌شود و هر دو به طور جدى، به خبر توجه مى‌كنند.

«اعليحضرت شاهنشاه آريامهر و عُلياحضرت شهبانو، امروز در فرانسه با آقاى حضرت والرى ژيسكاردستن، رئيس‌جمهور و عاليجناب ژاك شيراك، نخست وزير فرانسه، گفت‌وگوهاى مفصلى به عمل آوردند، در زمينه اقتصادى طرفين تصميم گرفتند كميسيونى مركب از نمايندگان دو دولت، براى همكارى‌هاى اقتصادى ايجاد نمايند.

كميسيون موظف است سهم فرانسه در تحقق برخى طرح‌هاى برنامه پنجم ايران را مشخص نمايد و همچنين مقررشد برنامه تحقيقات هسته‌اى و تأسيس راكتورهاى برق اتمى براى توليد ٥ هزار مگاوات و همچنين فروش يك ناوگان مخصوص نيز مورد مطالعه قرار گيرد.

در اين مذاكرات كه در ٢٧ ژوئن ١٩٧٤ بين وزراى اقتصاد و دارايى دو كشور امضاء شد، مقررشد ايران بى قيد و شرط، مبلغ يك ميليارد دلار به عنوان وام به «كميسارياى انرژى اتمى فرانسه» پرداخت كند كه شامل، همكارى ايران با كميسارياى انرژى اتمى فرانسه در زمينه غنى كردن اورانيوم مى‌باشد.

فرانسوا: عالى شد بهتر از اين نمى‌شد، يك ميليارد دلار وام بدون ضمانت و قيد و شرط و اين يعنى پرداخت پول بلاعوض! فعاليت‌هاى ما بالاخره جواب داد.

ماريا (با عصبانيت): چه شد؟ باز چه تجارتى صورت گرفت. اين ملت بدبخت! به نان شبش محتاج است، بيا با هم برويم اين محلات كپرنشين و حلبى‌آباد را ببين! روستاهاى بى برق و آب، كشاورزان وامانده از زمين، كه همه شده‌اند كارگران‌