راز درخت سيب - توكلى، يعقوب - الصفحة ٢٤٥
احمدى: چند شاخصه مهم، امام را متمايز مىكند:
اول: قدرت برتر علمى در حوزه فقه و شرع كه مرجعيت علىالاطلاق شيعه بوده است؛
دوم: جايگاه رفيع اخلاقى و معنوى و عرفانى ايشان؛
سوم: شجاعت و قدرت نفسانى بسيار بالا؛
چهارم: قدرت بسيار بالاى مديريت و فهم عميق سياسى و هوشمندى فرا بشرى؛
پنجم: روح لطيف و عاطفى و پيوند عميق با مردم به همراه زبانى بسيار ساده و در عين حال بهشدت جامع؛
ششم: ذهن وقاد فلسفى.
اميلى: شما آيتالله خمينى را در حد يك قديس بالا برديد.
احمدى: اگر منظور شما انبياست نه! ولى اگر قديسين به معناى زاهدان و عارفان است، او سرآمد همه قديسان است. در قديس بودن او بايد گفت كه زهدش حتى فراتر از آنچه بود كه شما اروپايىها ممكن است از فرانچسكو، عارف تارك دنياى مسيحى، سراغ داشته باشيد. او از دنيا گريخته و در عين حال به ياد مردم و براى مردم بود. ضمن آنكه استاد درجه اول فلسفه و حكمت و عرفان و فقه بود و هوشمندى اطلاعاتىاش و توجه و دانشش در مسائل بينالمللى بسيار هوشمندانه و واقع بينانه بود.
عباسى: استاد! چرا در كتب تاريخى معاصر كه بسيارى نگاشتهاند، چنين توصيفى نيامده است؟
احمدى: در كتابها هم آمده، اما واقعيت اين است كه بسيارى از فهم راز او درماندهاند كه هيچ، بلكه سعى كردهاند آنچه را كه فهميدهاند، ناديده بگيرند و اتفاقاً