احمدى: جالب است كه هر سه شخصيت در شخص امام خمينى تجلّى پيدا كرد. ما كسى را قبل از ايشان نداريم كه در حوادث سال‌هاى اخير مربوط به انقلاب اسلامى، تئورى حكومتى مدونى غير از حكومت اسلامى امام خمينى مطرح كرده باشد.

عطايى: استاد! مسئله جمهورى دمكراتيك اسلامى را كه آقاى بازرگان مطرح كرده بودند، پس چه بوده؟

احمدى: آن ادعايى بود كه فقط در حد اسم باقى ماند، بدون هرگونه توضيح و تبيين. يك ادعاى كلى بدون حتى چند صفحه كتاب تازه و همين‌قدر هم در گرماگرم بحث برگزارى رفراندم جمهورى اسلامى مطرح شد. بدون آن‌كه طرح سابقه و پيشينه نظرى در جامعه ايران داشته باشد و علت آن هم اين بود كه آقايان از اساس فكر نمى‌كردند، بشود حكومت شاه را سرنگون كرد و آمريكا را بيرون كرد و برخلاف نظر آنها، حكومت تأسيس نمود.

عباسى: يعنى واقعاً امام خمينى براى تأسيس حكومت برنامه داشت؟

احمدى: همين‌طور است! حتى در كتاب «كشف‌الاسرار» ايشان- كه در سنين جوانى نوشته است و در سال ١٣٢٢ منتشر شده است- در آنجا، بحث الگوهاى رفتارى حكومت اسلامى و ولايت فقيه را مطرح كرده است. منتها امام در فرصت‌هاى لازم و مناسب، مباحث را مطرح مى‌كرد. چرا كه طرح بيجا و نابهنگام يك نظريه، باعث قربانى شدن نظريه و ديدگاه و حتى صاحب آن مى‌شود. منتها