راز درخت سيب - توكلى، يعقوب - الصفحة ١٩٢

هتل محل اقامت‌

صداى زنگ اتاق آندره و اميلى، به صدا در مى‌آيد؛ تلفن‌چى هتل مى‌گويد: آقاى آندره گوشى را برداريد، تلفن از فرانسه.

فرانسوا: الو سلام، آندره.

آندره: سلام پدر! حالتان چطور است؟

فرانسوا: خوبم، خيلى دوست دارم بدانم چه كرديد؟

آندره: پدر ديدمشان! خيلى هم به هم نزديك شديم، هنوز حرفى نزده‌ام ولى الفت خاصى حس مى‌شود.

اميلى: چى شده آندره؟ قضيه چيست؟

آندره با اشاره مى‌گويد: صبر كن! اميلى چون حس مى‌كند، موضوع بين آندره و پدر خصوصى است. آرام از اطاق خارج مى‌شود.

فرانسوا به آرامى مى‌گويد: آندره هنوز به اميلى چيزى نگفته‌اى كه؟

آندره: نه پدر، هنوز نه!

فرانسوا: آندره! نظرت چيست، بيايم؟ بگو حال‌شان چطور است؟

آندره: ولى پدر شايد طاقت شنيدن را نداشته باشى.

فرانسوا: چى شده مگر؟

آندره: هيچ يادتان مى‌آيد درگيرى دانشگاه تهران سيزده آبان ٥٧ را. روز قبل از آتش زدن سفارت انگليس، آن‌روز پسرتان كه براى شركت در تجمع دانش‌آموزان رفته بوده، گلوله مى‌خورد.

فرانسوا: آندره چى مى‌گويى؟

آندره: متأسفانه پدر، همين‌طور است.

فرانسوا: حالا چى شده؟ حالش خوب است؟