با انجام فعّاليّت‌هايش، فضا را در جامعه، به شدت خفقان‌آور كرد. خاصّه آن‌كه اين فضاى خفقان‌آلود با سياست‌هاى جمهورى‌خواهان آمريكا يعنى ريچارد نيكسون و جانشين وى بعد از ماجراى واترگيت يعنى جرالد فورد، هم‌خوانى بسيارى داشت. اين حقيقتى است در طبيعت و در پاره‌اى از موجودات، كه گونه‌هاى مشابه خود را مى‌زايند و مى‌افزايند. خشونت روز افزون رژيم پهلوى خشونت‌افزا بود. يعنى يك مخالف عادى در صورت دستگيرى به جاى ندامت، تبديل به يك مخالف فعال مى‌شد و يا يك مخالف فعال به محض تماس با واقعيت و ماهيت درونى رژيم پهلوى كه كميته مشترك نمادى از آن بود، به چنان بلايى مبتلا مى‌شد كه به‌دنبال آن تبديل به يك مخالف فداكار مى‌شد؛ اشخاص بسيارى بودند كه آدم‌هاى مهمى نبودند ولى در اثر اين برخوردها اعدام و تيرباران مى‌شدند و على‌رغم اصرار حكومت در اختفاى آن، جامعه به آنها به عنوان شهداء و فداكاران در راه خدا نگاه مى‌كرد.

اميلى: ببخشيد استاد! من شنيدم كه بابت كشته شدن چريكها، به نيروهاى ساواك و كميته جايزه مى‌دادند، مگر چنين چيزى شدنى است؟

احمدى: البته كه شدنى است! در بعضى از مراكز پليسى چيزى به نام حق‌الكشف وجود دارد كه براى جرايمى مثل مواد مخدر و اموال عمومى است. ولى حق‌القتل چيز عجيبى است كه افزون‌گر خشونت خواهد بود و اسباب نارضايتى مردم.

ژوزف: با اين فرض، شما موضوع خشونت رژيم را يكى از عوامل سقوط آن مى‌دانيد؟

احمدى: پيغمبر ما كلام حكيمانه‌اى دارد كه لازم است به صورت يك قانون مسلم و قطعى اجتماعى و سياسى مورد توجه قرار گيرد و آن اينكه «الملك يبقى مع الكفر و لا يبقى مع الظلم»؛ يعنى: حكومت با كفر پابرجا مى‌ماند ولى به طور قطع، با ظلم پابرجا نخواهد ماند. ببنيد مشكل، تنها مخالفان سياسى حكومت نبودند.