بود، به صورت سازمان بود كه رئيس آن، معاون نخست‌وزير بود، اما در عمل نخست‌وزيران چندان قدرت مداخله در اين سازمان را نداشتند و ساواك به طور مستقل خود را در برابر شاه و سازمان‌هاى اطلاعاتى آمريكا و انگليس و اسرائيل مسئول مى‌دانست. بلاترديد نفوذ سيا يا اينتليجنت‌سرويس و موساد در ساواك از نفوذ نخست‌وزيرى بيشتر بود، هرچند پايگاه اصلى قدرت آن شخص شاه بود و رئيس ساواك خود را فقط در برابر شاه، مسئول مى‌دانست. به همين خاطر، مجلس در عمل، هيچ دخالتى و نظارتى نمى‌توانست بر سازمان امنيت داشته باشد؛ به عكس آن‌كه اگر وزارت اطلاعات مى‌بود مجلس مى‌بايست به وزير رأى دهد و يا وى را مورد سئوال و استيضاح قرار دهد.

عطايى: استاد در خصوص شكنجه در دوره نصيرى توضيح نداديد.

احمدى: حرف، حرف مى‌آورد! اگر عباسى بگذارد! در دوره نصيرى نتايج آموزش‌هاى مربيان اسرائيلى ساواك و آموزش‌هاى موساد تازه به ثمر نشست. در اين دوره شكنجه‌ها مدرن شد، استفاده از آپولو كه يك جور كلاهخود بود كه بر سر مى‌گذاشتند و با صداهاى بسيار آزار مى‌داد. خواباندن بر ميز و ميله‌هاى داغ يا خواباندن زندانى در زير قطرات آب در چند روز متوالى، تابش نور شديد در روزهاى متوالى براى جلوگيرى از خوابيدن! البته آويزان كردن وزنه به بيضه‌ها و يا فرو كردن سوزن به نوك پستان‌ها ...

علوى: استاد! اين قضيه آب كه چيز مهمى نيست.

احمدى: نه خانم! خيال مى‌فرمائيد! بله در يك ساعت اول، وقتى كه به فاصله هر ١٥ ثانيه يك قطره آب مى‌چكد، چندان مهم نيست، ولى بعد هر چه پيش مى‌رود، همان يك قطره آب مثل يك چكش بر سر آدم فرود مى‌آيد، حال اگر اين مسئله به چهل ساعت متوالى و بى‌خوابى مداوم برسد چه خواهد شد؟