پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٧١ - كنيه و لقب

تو و ميان فرزندانت وجود خواهد داشت.[١]

٩. روزى نبى اكرم صلّى اللّه عليه و آله جلوس فرموده بود، امام حسن عليه السّلام و امام حسين عليه السّلام وارد شدند، وقتى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله آن‌دو را ديد، به پا خواست و قبل از آنكه نزدش آيند، خود به سمت آن‌ها رفت، از آنان استقبال و آن‌ها را بر دوش خود سوار كرد و فرمود: «نعم المطيّ مطيّكما، و نعم الراكبان أنتما، و أبو كما خير منكما»[٢]؛ بهترين مركب، مركب شما و بهترين سواران شما دو تن هستيد و پدرتان از شما برتر است.

كنيه و لقب‌

كنيه آن بزرگوار، ابو عبد اللّه عليه السّلام و لقب‌هاى وى رشيد، وفىّ، طيّب، سيّد، زكىّ، مبارك، تابع لمرضاة اللّه، دليل على ذات اللّه و سبط است و برجسته‌ترين لقب معروف وى سرور جوانان اهل بهشت است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله وى را بدان ملقّب ساخت و درباره او و برادرش حسن عليه السّلام فرمود: «أنّهما سيّدا شباب أهل الجنّة»؛ آن‌دو سرور جوانان بهشتى‌اند. هم‌چنين لقب سبط نيز القاب مشهور آن بزرگوار است، كه فرمود: «حسين سبط من الأسباط»[٣]؛ حسين سبطى از اسباط است‌

[١] . اعيان الشيعه ١/ ٥٧٩.

[٢] . بحار الانوار، ٤٣/ ٢٨٥- ٢٨٦.

[٣] . ذخائر العقبى/ ١٣٠.