پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٣٠ - سخنان امام عليه السلام به هنگام وداع مكه
سخنان امام عليه السّلام به هنگام وداع مكه
زمانى كه امام حسين عليه السّلام تصميم گرفت مكه را به قصد عراق ترك گويد، سخنانى ايراد فرمود كه برخى از آنها در پاسخ كسانى كه خيرخواهانه و يا نكوهشگرانه، قصد داشتند وى را از رفتن به عراق بازدارند، عنوان شده است.
سخنان امام عليه السّلام كه به طور كلى متوجه توده مردم بود، چنين آمده است:
١. عبد اللّه بن عباس در مورد حركت امام حسين عليه السّلام به سمت عراق، از آن بزرگوار روايت كرده كه فرمود:
به خدا سوگند! دشمنان، از من دست برنخواهند داشت تا خونم را بريزند و هرگاه به چنين عملى دست بزنند، خداوند دژخيمى را بر آنان مسلط گرداند تا آنها را چنان به ذلت و پستى بكشاند كه مانند كهنه پارچه زنان، بىاعتبار شوند.[١]
٢. محمد حنفيه در مدينه حضور داشت، وقتى از تصميم امام در جهت رهسپارى به عراق اطلاع يافت، راهى مكه و در همان شبى كه فرداى آن امام عليه السّلام تصميم حركت داشت، وارد مكه شد و بلافاصله خدمت برادر رسيد و به محضر او عرضه داشت: «برادر! شما خود به خوبى آگاهيد كه مردم كوفه به پدر و برادرت خيانت ورزيدند، من از آن بيم دارم كه تو نيز به سرنوشت آنان دچار گردى، اگر تصميم داشته باشى در مكه بمانى، گراميترين مردم نسبت به حرم و بيش از همه از امنيت برخوردار خواهى بود.»
امام عليه السّلام در پاسخ فرمود:
[١] . الكامل فى التاريخ ٤/ ٣٩.