پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٦٩ - مشورت وليد با مروان حكم

نامه يزيد به فرمانرواى مدينه‌

بنا به نقل تاريخ‌نگاران: يزيد بلافاصله پس از مرگ پدرش طى نامه‌اى از وليد بن عتبة بن ابى سفيان- فرمانرواى معاويه بر مدينه- درخواست كرد تا از امام حسين عليه السّلام بيعت بگيرد و آن را به تأخير نيندازد[١].

ديگر منابع تاريخى آورده‌اند: در نامه يزيد به وليد آمده بود كه: هرگاه نامه‌ام به دستت رسيد، حسين بن على و عبد اللّه بن زبير را احضار و از آنان بيعت بگير و اگر از بيعت سرباز زدند، آن‌دو را گردن بزن و سرهاى آنان را نزد من بفرست و از مردم نيز بيعت بگير و هركس امتناع ورزيد، همين حكم را درباره آنان به اجرا درآور.[٢]

مشورت وليد با مروان حكم‌

وليد در مسئوليتى كه به وى محوّل شده بود، حيران و سرگردان بود، زيرا او به خوبى مى‌دانست كه امام حسين عليه السّلام به هيچ بهايى با يزيد بيعت نخواهد كرد، از اين‌رو، خود را نيازمند مشورت با مروان حكم، بزرگ خاندان اموى دانست. به همين دليل كسى را نزد او فرستاد و مروان نزدش آمد. مروان به وليد پيشنهاد كرد: هم‌اكنون در پى آنان بفرست‌[٣] و به بيعت و اطاعت از يزيد فراخوان، اگر اين كار را انجام دادند، از آنان بپذير وگرنه پيش از آن‌كه از مرگ معاويه اطلاع حاصل كنند، آن‌ها را گردن بزن، زيرا به مجرد آگاه شدن از اين‌

[١] . ارشاد ٢/ ٣٢.

[٢] . تاريخ يعقوبى ٢/ ٢٥١.

[٣] . در اين‌جا منظور از كسانى كه در پى آن‌ها بفرستد امام حسين عليه السّلام عبد اللّه بن زبير و عبد اللّه بن عمر بود، به اين اعتبار كه به نقل برخى از منابع تاريخى نظير تاريخ طبرى ٦/ ٨٤، نام همه اين افراد در نامه يزيد آمده بود.