پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٢١ - بخش نخست عصر امام حسين عليه السلام

بخش نخست عصر امام حسين عليه السّلام‌

معاويه و دارودسته فاسد اموى با به دست گرفتن زمام حكومت، انحرافى را كه در سقيفه پديد آمده بود به حد كمال رساندند. زيرا معاويه زمانى كه دشمنى خود را با مسلمانان به صراحت بيان و به عدم رضايت آنان به حاكميت خويش اعتراف نمود، خلافت را به سلطنتى ستم‌بار و خودكامه تبديل كرد آن جا كه گفت: «به خدا سوگند! من خلافت را نه به محبتى كه از شما سراغ داشتم پذيرا شدم و نه به جهت خرسندى از فرمانروايى خود، بلكه با شمشيرى كه ميانتان نهادم آن را به دست آوردم‌[١].»

ولى معاويه و جريانى كه رهبرى‌اش را خود بر عهده داشت با مانعى جدى و از ميان برنداشتنى كه همان اجراى صحيح احكام اسلام توسط امام على عليه السّلام بود روبرو شدند. افزون بر اين‌كه امام عليه السّلام هيچ‌گاه امت را به خود واننهاد و اعتقادات اسلامى را در دل آنان جايگزين ساخت. به همين دليل مردم به ويژه مردم عراق بدو عشق مى‌ورزيدند.

آن حضرت در اين راستا به حفظ رسالت و امت اسلامى علاقه شديدى داشت و بر ادعاهاى هواداران سقيفه از جمله ابو بكر كه عجز و ناتوانى خود را

[١] . تاريخ الخلفاء/ ٧١.