پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣١٨ - دعاهاى امام حسين عليه السلام

أنت على كل شي‌ء قدير برحمتك يا ارحم الراحمين»؛[١]

به نام خداوند بخشاينده مهربان، به نام خدا و با نام او و از ناحيه خدا و در راه خدا و بر آيين امت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله، بر خدا توكل مى‌كنم و قدرت و توانى فراتر از قدرت و توان خداى بلندمرتبه و بزرگ وجود ندارد. خدايا! خويشتن را تسليم تو نمودم و به سويت رو آوردم و كارهايم را به تو سپردم. از فرجام هر عمل ناپسندى در دنيا و آخرت از تو عافيت مى‌طلبم. خدايا! تو به جاى همه قادر به حمايت من هستى ولى هيچ‌كس در برابر تو قادر بر حمايت من نيست، مرا از هرچه بيم دارم و پرهيز مى‌كنم در حمايت خود قرار ده و در كارهايم گشايش حاصل نما، زيرا تو از همه‌چيز آگاهى و من ناآگاهم، تو بر همه‌چيز قادرى و من از قدرتى برخوردار نيستم، تو توانايى هرچيزى را دارى، به رحمتت اى مهربان‌ترين مهربانان.

دعاى عرفه امام حسين عليه السّلام از برجسته‌ترين دعاهايى است كه به گونه‌اى مفصّل از آن بزرگوار وارد شده است دعايى كه با فراهم آوردن علل و اسباب بازگشت به خدا و توبه و بلنداى شناخت و معرفت، باران رحمت الهى را بر آدمى جارى مى‌سازد. در مباحث گذشته به فقراتى از آن اشاره كرديم، اينك فرازهاى ديگرى از آن از نظرتان مى‌گذرد:

«الحمد للّه الذي لم يتّخذ ولدا فيكون موروثا، و لم يكن له شريك في الملك فيضاده فيما ابتدع، و لا ولي من الذلّ فيرفده فيما صنع، سبحانه سبحانه سبحانه‌ لَوْ كانَ فِيهِما آلِهَةٌ إِلَّا اللَّهُ لَفَسَدَتا و تفطرتا، فسبحان اللّه الواحد الحق الأحد الصمد الذي لم يلد و لم يولد و لم يكن له كفوا احد، الحمد لله حمدا يعدل حمد ملائكته المقرّبين و انبيائه المرسلين، و صلّى اللّه على خيرته من خلقه محمد

[١] . مهج الدعوات/ ١٥٧.