پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٩٥ - قرآن كريم

ز- در تفسير آيه شريف‌ قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى‌ فرمود: خويشاوندى كه خداوند دستور به برقرارى پيوند به آن داده و آن را با اهميّت تلقّى نموده و خير و بركت در آن قرار داده است، همان خويشاوندى ما اهل بيت به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله است كه حقّمان را بر هر مسلمانى واجب ساخته است.[١]

ح- امام حسين عليه السّلام در تفسير نعمت در آية شريف‌ وَ أَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ‌ فرموده است: خداوند به پيامبر فرمان داد نعمت‌هايى را كه در دينش بدو عنايت كرده بازگو نمايد.[٢]

ط- امام عليه السّلام در تفسير كلمه صمد فرمود: خداى متعال صمد را با اين فرموده خود لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ تفسير نموده است.

ى- نيز فرمود: «الصَّمَدُ: الذي لا جوف له، و الصَّمَدُ: الذي قد انتهى سؤدده و الصَّمَدُ:

الذى لا يأكل و لا يشرب و الصَّمَدُ: الذي لا ينام و الصَّمَدُ: الدائم الذي لم يزل و لا يزال»؛[٣]

صمد يعنى كسى كه ميان تهى و اجوف نيست، صمد يعنى: كسى كه حاكميتش همه‌جا را فراگرفته، صمد يعنى: آن‌كس كه نمى‌خورد و نمى‌آشامد، صمد يعنى: كسى كه خواب به چشمش راه نمى‌يابد، صمد يعنى: كسى كه هميشه بوده و همواره خواهد بود.

ك- روايت شده كه عبد الرحمان سلمى سوره حمد را به فرزند امام حسين عليه السّلام آموخت، وقتى فرزند آن آيه را براى پدر بزرگوارش قرائت كرد امام عليه السّلام يكهزار دينار و يكهزار جامه به آموزگارش هديه كرد و دهانش را پر از

[١] . همان/ ٥٦٥ به نقل از بحار الانوار ٢٣/ ٢٥١ حديث ٣٧.

[٢] . همان/ ٥٦٧ به نقل از محاسن ١/ ٣٤٤ حديث ١١.

[٣] . همان/ ٥٦٩ به نقل از معادن الكلمة ٢/ ٥١.