پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٧٤ - بخش دوم مراحل زندگى امام حسين عليه السلام

٢. زندگى وى در دوران خلفاى سه‌گانه، از سال ١١ تا ٣٥ هجرى.

٣. زندگى او در دوران دولت مبارك علوى، يعنى از زمان بيعت مردم با پدر ارجمندش تا زمان شهادت آن حضرت از سال ٣٥ تا ٤٠ هجرى.

٤. زندگى وى در دوران برادر بزرگوارش امام حسن عليه السّلام كه قريب به ده سال، يعنى از اواخر رمضان سال ٤٠ تا آغاز يا پايان صفر سال ٥٠ هجرى كه امام حسن عليه السّلام به شهادت رسيد و زمام پيشوايى و امامت را پس از برادر، به عهده گرفت.

دومين دوره زندگى ابا عبد اللّه الحسين عليه السّلام پس از شهادت برادر بزرگوارش امام مجتبى عليه السّلام آغاز و با شهادت آن بزرگوار در روز عاشوراى سال ٦١ هجرى در سرزمين كربلا، پايان يافت، كه اين خود داراى دو مرحله است:

١. نخستين مرحله، دوران زندگى حضرت طى حكومت معاويه است، كه آن حضرت عليه السّلام با اينكه معاويه به هيچ‌يك از شروط امام حسن عليه السّلام عمل نكرد.

ولى امام حسين عليه السّلام به قرارداد صلحى كه توسط برادرش امام مجتبى عليه السّلام با معاويه صورت گرفته بود، پايبندى نشان داد. معاويه، تن در ندادن خود را به شروط ياد شده صلح با ارسال زهر كشنده به امام مجتبى عليه السّلام نمودار ساخت تا از وجود رقيبى مخالف، رهايى يابد و در جهت كانديدا ساختن فرزند فاسقش يزيد براى حكومت، موانع را از سر راه بردارد.

٢. دومين مرحله از زمانى آغاز مى‌شود كه معاويه فرزندش يزيد را به عنوان جانشين پس از خود، به مسلمانان تحميل كرد، و كوشيد تا از امام حسين عليه السّلام براى او بيعت بگيرد، تا به جناح مخالفى كه به خوبى از ريشه‌دار بودن آن در دوران امام على عليه السّلام آشنا بود، پايان دهد. امام عليه السّلام و از همين رهگذر، قيام و نهضت خويش را كه آتشفشانى زير خاكستر بود، آغاز نمود؛ كه‌