پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٩٦ - علاقه شديد به سلامت حسنين عليهما السلام

نهراسيد، برنده جنگ است، ولى آن‌كس كه پيش از رسيدن لحظه مناسب و بى‌آن كه بصيرانه در آن بينديشد آن را پيش اندازد. سزاى وى اين است كه به سپاهيانش سودى نرسانده و خويشتن را نيز به هلاكت انداخته است، از خداى بزرگ مسئلت داريم كه به يارى خود شما را بر همبستگى خويش نيرو بخشد.[١]

علاقه شديد به سلامت حسنين عليهما السّلام‌

امام حسين عليه السّلام همان‌گونه كه در جنگ جمل به نبرد پرداخت، در جنگ صفين نيز كارزار نمود با اين‌كه برخى از روايات حاكى از اين است كه امير مؤمنان عليه السّلام از بيم اين‌كه مبادا نسل رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله با شهادت حسنين از بين رود، به آن دو بزرگوار اجازه كارزار در ميدان نمى‌داد و مى‌فرمود:

اين جوان را به فرمان من نگه داريد و از رفتنش به ميدان جلوگيرى نماييد، مبادا با شهادتش پشتم را بشكند، زيرا دريغم مى‌آيد با مرگ اين دو جوان (يعنى حسن و حسين) نسل رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در زمين نابود شود.[٢]

در روايات ديگرى آمده است كه: امير مؤمنان عليه السّلام فرزندش محمد حنفيه را در موارد متعددى به ميدان‌هاى جنگ مى‌فرستاد، ولى به حسنين چنين اجازه‌اى نمى‌داد. راز اين مطلب را از محمد حنفيه جويا شدند، وى پاسخ داد:

«حسن و حسين به منزله چشمان پدرم و من به منزله دست او هستم و او به واسطه دستش از چشمانش مراقبت مى‌كند»[٣] اين پاسخ منعكس كننده ميزان ارج و احترامى بود كه امام حسن و امام حسين عليهما السّلام نزد پدر بزرگوارشان على عليه السّلام برخوردار بودند. از اخبار وارد استفاده مى‌شود كه امام حسين عليه السّلام پس‌

[١] . شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد ١/ ٢٨٤.

[٢] . باب خطبه‌هاى امير مؤمنان/ ٢٠٧.

[٣] . شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد ١/ ١١٨.