پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٩٨ - وصيتهاى امير مؤمنان به امام حسين عليه السلام

سيورّثهم.

و اللّه اللّه في القرآن! لا يسبقكم بالعمل به غيركم.

و اللّه اللّه في الصلاة! فانّها عمود دينكم.

و اللّه اللّه في بيت ربّكم! لا تخلوه ما بقيتم، فإنّه إن ترك لم تناظروا.

و اللّه اللّه في الجهاد بأموالكم و انفسكم و ألسنتكم في سبيل اللّه!

و عليكم بالتواصل و التباذل، و ايّاكم و التدابر و التقاطع.

لا تتركوا الأمر بالمعروف و النهى، عن المنكر فيولّى عليكم شراركم، ثم تدعون فلا يستجاب لكم.

ثم قال: يا بني عبد المطلب! لا ألفينّكم تخوضون دماء المسلمين خوضا تقولون.

قتل امير المؤمنين ألا لا تقتلّن بى الّا قاتلى. انظروا إذا أنا متّ من ضربته هذه فاضربوه ضربة بضربة، و لا تمثّلوا بالرجل؛ فإنّي سمعت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله يقول:

«ايّاكم و المثله و لو بالكلب العقور»؛[١]

شما را به تقواى الهى سفارش مى‌كنم و توصيه مى‌نمايم در طلب دنيا نباشيد، هرچند دنيا شما را طلب كند و بر آن‌چه از دنيا به دست نياورده‌ايد، اندوه مخوريد.

سخن حق بگوييد و براى ثواب كار كنيد. ستمگر را دشمن و ستمديده را ياور باشيد.

شما و همه فرزندان و خاندانم را و هركه را نوشته‌ام به او مى‌رسد به تقواى الهى، نظم در كارها، و اصلاح ميان مسلمانان سفارش مى‌كنم، زيرا از جدتان شنيدم مى‌فرمود: «اصلاح ميان مسلمانان از بيشتر نماز و روزه‌ها بهتر است.

خدا را، خدا را در نظر بگيريد، در حق يتيمان، مبادا آنان را گاهى سير و گاهى گرسنه بگذاريد مبادا با حضور شما تباه شوند.

خدا را، خدا را در نظر بگيريد در حق همسايگانتان، كه سفارش شده پيامبرتان‌

[١] . نهج البلاغه بخش نامه‌ها( ٤٧).