پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٣٧ - اقدامات جنايتآميز امويان

خبر شهادت مسلم بن عقيل به آن حضرت نرسيده بود.

متن نامه بدين شرح است:

بسم اللّه الرحمن الرحيم‌

از حسين بن على به برادران با ايمان و مسلمانش، درود بر شما!

خداى يكتا را در پيشگاه شما سپاس مى‌گويم كه جز او معبودى وجود ندارد.

اما بعد؛ نامه مسلم بن عقيل به دستم رسيد و مرا در جريان ديدگاه به حق و گردهمايى سران و بزرگانتان مبنى بر يارى رسانى و مطالبه حقوق به يغما رفته ما قرار داد، از خداى متعال مسئلت دارم فرجام كار ما را به خير گرداند و در اين راستا بزرگترين پاداش را به شما عنايت فرمايد، من نيز روز سه‌شنبه هشتم ذى حجه روز ترويه از مكه به سويتان رهسپار شدم، با رسيدن پيكم نزدتان، به سرعت كارهايتان را سروسامان دهيد و در انجام آن‌ها بكوشيد، كه من خود نيز در چند روز آينده، نزد شما خواهم آمد و السّلام عليكم و رحمة اللّه و بركاته» و نامه را توسط قيس بن مسهر صيداوى به كوفه فرستاد.[١]

اقدامات جنايت‌آميز امويان‌

خبر حركت امام عليه السّلام به سمت كوفه ميان مردم منتشر شد و موقعيت امويان دچار آشفتگى شد و نيروهاى حاكم احساس بيم و هراس نموده و خود را در تنگنا ديدند، سوارانى كه از راه مى‌رسيدند، اخبار مربوط به حسين عليه السّلام انقلابگر بزرگ را بازگو مى‌كردند. بدين ترتيب، خبر به عبيد اللّه بن زياد رسيد، وى نيروها و سربازانش را بسيج كرده و طرحى را به اجرا گذاشت كه راه بر امام حسين عليه السّلام ببندد و از رسيدن آن حضرت به كوفه جلوگيرى به عمل آورد. از

[١] . ارشاد ٢/ ٧٠، البداية و النهايه ٨/ ١٨١، بحار الانوار ٤٤/ ٣٦٩.