پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٧٩ - امام در راه مكه

ام سلمه همسر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله سپرد و بدان بانو فرمود: هرگاه فرزند بزرگم نزد تو آمد، اماناتى را كه به تو سپرده‌ام، به او بده. پس از شهادت آن حضرت، على بن حسين عليه السّلام نزد ام سلمه آمد وى تمام اشيائى را كه پدرش امام حسين عليه السّلام بدو سپرده بود، به آن حضرت تحويل داد[١].

على بن يونس عاملى در كتاب الصراط المستقيم در حديثى تصريح به امامت على بن حسين عليه السّلام را نقل كرده و گفته است: امام حسين عليه السّلام وصيتش را نوشت و آن را به ام سلمه سپرد و بدو فرمود: هركس آن را از تو مطالبه كرد دليل بر امامت اوست و امام زين العابدين آن را از وى درخواست كرد[٢].

امام در راه مكه‌

به نقل مورخان: هنگامى كه امام حسين عليه السّلام رهسپار مكه گرديد، راه اصلى را براى رفتن انتخاب كرد. اعضاى خاندان حضرت به وى عرضه داشتند: اگر آن‌گونه كه ابن زبير عمل كرده شما نيز از راه اصلى منحرف شويد، مأموران دشمن به شما دست نخواهند يافت.

حضرت فرمود: نه به خدا سوگند! از راه اصلى جدا نمى‌شوم تا آن‌چه را خدا خواهد داورى فرمايد[٣]. و درحالى‌كه آيه شريف‌ وَ لَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقاءَ مَدْيَنَ قالَ عَسى‌ رَبِّي أَنْ يَهْدِيَنِي سَواءَ السَّبِيلِ‌[٤] را تلاوت مى‌كرد، در شب جمعه سوم شعبان وارد مكه شد.

سپس در آن شهر اقامت گزيد و مردم آن سامان و كليه كسانى كه براى‌

[١] . غيبت طوسى/ ١١٨ ح ١٤٨. اثبات الهداه ٥/ ٢١٤.

[٢] . اثبات الهداه ٥/ ٢١٦ ح ٨.

[٣] . فتوح ٥/ ٢٤، ينابيع المودة/ ٤٠٢، ارشاد مفيد ٢/ ٣٥.

[٤] . قصص/ ٢٢.