پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٩ - ١ جايگاه امام حسين عليه السلام در قرآن

بخش دوّم نمايى از شخصيت امام حسين عليه السّلام‌

١. جايگاه امام حسين عليه السّلام در قرآن‌

مسلمانان. در بيان هيچ موضوعى مانند فضايل اهل بيت عليهم السّلام و مقام برجسته علمى و معنوى آنان و برخوردارى آن‌ها از مجموعه كمالاتى كه خدا اراده فرموده بشريّت بدان‌ها آراسته گردد، تا اين پايه همسو و هماهنگ نبوده‌اند. اين يكدلى و اتفاق نظر، به بخشى از اصول و مبانى از جمله بيان صريح قرآن در مورد جايگاه ويژه اهل بيت عليهم السّلام برمى‌گردد.

قرآن كريم، به صراحت اهل بيت را از هرگونه پليدى پيراسته دانسته و آنان را همان نزديكان نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و آله معرفى كرده كه دوستى و محبتشان پاداش رسالتى است كه خداى متعال به بشريت ارزانى داشته است. آنان نيك خصالانى‌اند كه خالصانه از خدا فرمان بردند و از عذابش هراسيدند و به ترس و بيم خدا در دل، آراسته گشتند و خداوند نيز بهشت جاودان و رهايى از عذاب خويش را برايشان ضمانت فرمود.

امام حسين عليه السّلام بى‌ترديد از اهل بيتى به شمار مى‌آيد كه از پليدى پيراسته‌اند. آن بزرگوار به صريح آيه مباهله كه در ماجراى مباهله رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله با مسيحيان نجران نازل گرديد، فرزند رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله تلقّى مى‌شود و قرآن كريم ياد اين حادثه تاريخى را با پيام‌هاى ژرفى كه در آن وجود داشت،