پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٦ - ٣ جايگاه امام حسين عليه السلام از ديدگاه معاصران

الحسين عليه السّلام چوب مى‌نواخت، زيد بن ارقم به او گفت: ابن زياد! چوبت را از اين لبان بردار، به خدايى كه جز او معبودى نيست، با چشم خود ديدم رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله لبان مباركش را بر اين دو لب نهاده و آن‌ها را مى‌بوسد. اين را گفت و به گريه افتاد. ابن زياد به او گفت: خدا چشمت را همواره بگرياند، اگر پيرى فرتوت و بى‌خرد نبودى، تو را گردن مى‌زدم. زيد از مجلس ابن زياد بيرون رفت و اظهار مى‌داشت: اى مردم عرب! از امروز به بعد، به بردگى درآمديد! زيرا پسر فاطمه را به شهادت رسانديد و پسر مرجانه را بر خود حاكميت داديد! او شايستگانتان را از دم تيغ مى‌گذراند و تبهكارانتان را زنده نگاه مى‌دارد.

٧. ابو برزه اسلمى وقتى ديد يزيد با چوبدستى‌اش بر دندان‌هاى مبارك (سر بريده) امام حسين عليه السّلام مى‌زند، يزيد را مورد اعتراض قرار داد و گفت:

يزيد! بر دندان‌هاى حسين چوب مى‌زنى؟! چوب تو بر جايى مى‌خورد كه چه بسيار ديدم رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله آن‌جا را غرق بوسه مى‌ساخت. يزيد! روز قيامت وارد مى‌شوى و شفيع تو ابن زياد است، ولى حسين كه وارد مى‌شود، شفيع او محمد رسول خداست.[١]

٨. وقتى معاويه به عبد اللّه بن جعفر گفت: تو سرور و بزرگ بنى هاشم هستى، عبد اللّه به او پاسخ داد: سروران و بزرگان بنى هاشم، حسن و حسين‌اند.[٢] عبد اللّه بن جعفر طى نامه‌اى به امام حسين اظهار داشت: اگر تو امروز از دنيا بروى، نور اسلام به خاموشى مى‌گرايد، زيرا تو رهبر هدايت يافتگان و سرور مؤمنان هستى.[٣]

[١] . الحسن و الحسين سبطا رسول اللّه ١٩٨.

[٢] . الحسن بن على، از كامل سليمان ١٧٣.

[٣] . البداية و النهاية ٨/ ١٦٨.