پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٧٩ - امام حسين در دوران حيات رسول اكرم صلى الله عليه و آله

مى‌ساخت، تا بدين وسيله مراتب علاقه و محبت و نيز مقام و منزلت وى را به مسلمانان بنماياند و چه بسيار اتفاق مى‌افتاد كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله شتابان سخنان خويش را قطع مى‌كرد و فرزند دلبندش را كه به سمت او مى‌آمد و گاهى مى‌لغزيد و به زمين مى‌خورد، دربر مى‌گرفت و او را با خود بر فراز منبر مى‌برد[١]. امور ياد شده همه، دليل بر جايگاه برجسته و نقش ارزنده آن بزرگوار در آينده امت، تلقى مى‌شد.

زمانى كه مسيحيان نجران حضور پيامبر اكرم شرفياب شدند و در مورد دعوت آن حضرت به اسلام و اعتقاد به يكتاپرستى خالص با وى به بحث و مناقشه پرداختند و با اين‌كه حق بر ايشان روشن گشت، از پذيرفتن آن سر باز زدند و خداوند فرمان مباهله داد، رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله به اتفاق افرادى كه در تقوا و شايستگى برجسته‌ترين انسان‌هاى روى زمين و در مقام و جايگاه محبوب‌ترين آنان در پيشگاه خدا به شمار مى‌آمدند، يعنى على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السّلام به سوى مسيحيان نجران رفت تا به همراه اين جمع با كفر پيشگان و مشركان و كج‌انديشان، مباهله كند. و در همان زمان- با اين كار نشان داد كه آنان خاندان نبوت به شمار آمده و رسالت اسلام به وجود آن‌ها برپاست و گذشت و بخشش آنان به خاطر آرمان و اعتقاد، پايانى ندارد[٢].

مسيحيان با مشاهده چهره‌هايى درخشان و نورانى از پرتو توحيد و عصمت، از انجام مباهله منصرف شدند و پذيرا گشتند با پستى و ذلّت جزيه بپردازند.

برهه كوتاهى را كه امام حسين عليه السّلام در كنار جدّ بزرگوارش رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله سپرى كرد از مهم‌ترين و زيباترين مقاطع كل تاريخ اسلام، به شمار مى‌آيد. نبى‌

[١] . مسند احمد ٥/ ٣٥٤، اعلام الورى ١/ ٤٣١، كنز العمال ٧/ ١٦٧، صحيح ترمذى ٥/ ٦١٦ ح ٣٧٧٤.

[٢] . مسند احمد ١/ ١٨٥، صحيح مسلم، كتاب فضائل، فضائل على ٢/ ٣٦٠، صحيح ترمذى ٤/ ٢٩٣ ح ٢٠٨٥.