پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٢٥ - ب - حفظ حكومت با پول

عراق‌

از آنجا كه عراق مركز اصلى مخالفان معاويه را تشكيل مى‌داد، وى مجازات‌هاى سخت اقتصادى را بر آنان تحميل كرد. مغيرة بن شعبه فرمانرواى وقت آن سامان از پرداخت سهميه بيت‌المال و ارزاق عمومى به مردم كوفه خوددارى مى‌كرد و فرمانروايانى كه پس از معاويه روى كار آمدند نيز براى روا داشتن جور و ستم و ايجاد محروميت ميان مردم عراق به اعتبار اين‌كه اكثريت آنان آگاهانه از امير مومنان عليه السّلام طرفدارى مى‌كردند، همين شيوه را پى گرفتند.

ب- حفظ حكومت با پول‌

معاويه، بيت المال را در جهت تثبيت پايه‌هاى حكومت و پادشاهى خود به كار گرفت و از اموال و دارايى به عنوان سلاحى استفاده كرد كه مى‌توانست وى را بر امت استيلا بخشد. يكى از ترفندهاى سياست امويان اين بود كه مال را به عنوان سلاحى براى تهديد مردم و وسيله‌اى براى نزديك ساختن آنان به خود به كار مى‌گرفتند. گروهى را از آن اموال محروم و به گروهى ديگر در جهت خريدن آن‌ها و حق السكوتشان چندين برابر ديگران پول مى پرداختند.[١]

معاويه درآمد مصر را به عمرو عاص بخشيد و در ازاى همكارى عمرو با معاويه در نبرد با امير مؤمنان عليه السّلام ديار مصر را تا عمرو زنده بود طعمه وى ساخت.[٢]

[١] . حياة الامام الحسين ٢/ ١٢٧، به نقل از اثجاهات الشعر العربى/ ٢٧، دكتر محمد مصطفى.

[٢] . حياة الامام الحسين ٢/ ١٢٧.