پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٩٦ - سنت مبارك

جواهر نمود، سبب آن را از امام عليه السّلام پرسيدند: حضرت فرمود: اين مبلغ در برابر عطا و بخشش وى ناچيز است. منظور امام از بخشش او آموزش قرآن [سوره حمد] بود.[١]

سنت مبارك‌

امام حسين عليه السّلام با جدّ بزرگوارش رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله معاصر و در كنف حمايت وحى و رسالت به سر برد و از سينه ايمان شير نوشيد. وى بسان پدر و مادر و برادرش، رنج و محنت رسالت را متحمّل و به اين حقيقت واقف گرديد كه سنّت نبى اكرم صلّى اللّه عليه و آله پس از قرآن كريم دومين مركز نورافشانى دين الهى تلقّى مى‌شود و به ضرورت توجه به اين دو منبع يقين حاصل كرد. ايستادگى در برابر توطئه‌هاى تحريف و تباه‌سازى سنّت را ضرورى شمرد زيرا برخى از سران صحابه در كمال بى‌پروايى و از بيم اين‌كه مبادا پرده‌ها كنار رود و حقايقى كه مانع دست‌يابى آن‌ها به قدرت است، آشكار گردد و يا لذّت آن را به كامشان تلخ گرداند، از تدوين احاديث و روايات پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله جلوگيرى به عمل آوردند.

از اين‌رو، مى‌بينيم امام حسين عليه السّلام در برابر توطئه‌اى كه اين‌چنين بر ضد دين صورت گرفته در كمال شجاعت ايستاد و در جهت زنده كردن آيين جدّش پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله گرانبهاترين موهبت‌هايى را كه در اختيار داشت تقديم و در طبق اخلاص نهاد و گواهى جاودانه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را در حق خود كه فرمود:

«حسين منّى و أنا من حسين» «ألا و إنّ الحسين مصباح الهدى و سفينة النجاة»

[١] . همان ٨٢٧ به نقل از بحار الانوار ٤٤/ ١٩١.