پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٨٢ - ٣ احساس گناهكارى و نارضايتى از امويان

٢. زنده كردن رسالت اسلام‌

در واقع شهادت ابا عبد اللّه الحسين عليه السّلام وجدان امّت را تكان داد و عامل تحرّك عزم و اراده شكست خورده آنان شد و در مسير رهايى آن‌ها از ورطه سقوط ناشى از فريبكارى‌هاى بنى اميّه و حاكمان پيش از آن‌ها كه در جهت انتقال اسلام پيراسته، به نسل‌هاى بعدى، علاقه چندانى نداشتند، همواره عاملى هشدار دهنده به شمار مى‌آمد.

فرزند رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله با شهادت خويش توانست جنبه‌هاى نظرى و عملى اسلام را در برابر انحرافى كه امت در نتيجه خودكامگى حكام، بدان گرفتار آمده بود، براى آنان تبيين نمايد. آيا امام حسين عليه السّلام در اجراى اين هدف به پيروزى و موفقيّت دست يافت؟

شايد پاسخ اين پرسش را در سخن امام زين العابدين عليه السّلام در پاسخ ابراهيم بن طلحة بن عبد اللّه به توان يافت كه از او پرسيد: در اين مبارزه چه كسى پيروز شد؟ حضرت فرمود: هرگاه وقت نماز فرارسيد، اذان و اقامه بگو، پى خواهى برد كه چه كسى پيروز شده است».

در حقيقت، حسين عليه السّلام پيروز شده بود زيرا آن حضرت در راستاى اجراى يكى از مهمترين اهداف والاى خويش كه دشمن در پى از ميان بردن و خارج ساختن آن از عرصه زندگى بود، به موفقيّت دست يافت.

٣. احساس گناهكارى و نارضايتى از امويان‌

جرقه احساس گناه در دل مردم زبانه كشيد. خطابه‌هاى آتشين امام على بن حسين عليه السّلام و زينب دخت على بن ابى طالب عليهما السّلام و ساير اعضاى خاندان نبّى اكرم صلّى اللّه عليه و آله كه ستم پيشگان اموى آنان را از كربلا به كوفه و شام به اسارت‌