پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٤٥ - بخش سوم جلوههايى از شخصيت امام حسين عليه السلام

بخش سوّم جلوه‌هايى از شخصيت امام حسين عليه السّلام‌

امام حسين بن على عليه السّلام در خانواده‌اى كه محل فرود فرشتگان و جايگاه نزول قرآن و در سرزمين پاكى كه همواره روز و شب با خدا ارتباطى ناگسستنى داشت، ديده به جهان گشود. با انفاس پاكش آيات قرآنى را كه در تمام ساعات شب و روز تلاوت مى‌شد، زمزمه مى‌كرد. در جمع شخصيت‌هاى والا و ارجمندى كه با آيات و نشانه‌هاى الهى شكوه و عظمت يافته بودند، بالنده شد و از سرچشمه زلال رسالت، طعم گواراى ارتباط با آفريدگار خويش را چشيد.

ساختار شخصيتش را پيامبر رحمت با فضايل اخلاقى وافر و روح بلند خود، بنا نهاد.

بنابراين، حسين عليه السّلام نمايى از رسول خدا ميان امّت او به شمار آمده و در جمع آنان بر مبناى دستورات قرآن حركت مى‌كرد و با انديشه‌اى برخاسته از رسالت، سخن مى‌گفت و در جهت تبيين فضايل اخلاقى از جد بزرگوارش رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله الگو مى‌گرفت و امور مردم را رهبرى و هدايت و از ارشاد و پند و موعظه و يارى آنان، غفلت نمى‌ورزيد و از خويشتن نمونه‌اى زنده و گويا آن‌گونه كه رسالت و پيامبر انتظار داشتند ارائه داد. او نور روشنى‌بخشى بود كه گمراهان در پرتو آن هدايت مى‌يافتند و سرچشمه‌اى زلال براى شيفتگانش و پشتوانه استوار مؤمنان و حجّت و برهان مورد اعتماد شايستگان‌