پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٣ - بخش نخست سالار شهيدان در يك نگاه

امام حسين عليه السّلام پس از پدر بزرگوار خويش در كنار برادر ارجمندش امام مجتبى عليه السّلام قرار گرفت و در جهت به خلافت رسيدن امام حسن عليه السّلام همانند توده مسلمانان مهاجر و انصار و تابعين، در كوفه با برادر بيعت نمود و با اين‌كه معاويه براى از چشم انداختن امام مجتبى عليه السّلام و پراكنده ساختن طرفداران وى و پايان دادن به حكومت قانونى او تمام عوامل فريبنده خود را به كار گرفته بود، هيچ‌گاه از مواضع برادرش حسن عليه السّلام كه هريك از جدّ بزرگوار و پدر ارجمندش به امامت وى تصريح كرده بودند، پا فراتر ننهاد.

حسين بن على عليه السّلام از مواضع برادر و نتايجى كه بر آن‌ها مترتب بود، كاملا آگاه بود زيرا شرايط دشوارى كه مسلمانان را در آن برهه به ويژه پس از شهادت امام على عليه السّلام فراگرفته بود به خوبى احساس مى‌كرد، چرا كه سياسى بازى‌ها و شعارهاى عوام فريبانه معاويه بسيارى از ساده‌انديشانى كه پايگاه بزرگ مردمى را در جامعه كوفه و مركز خلافت اسلامى تشكيل مى‌دادند، تحت تأثير قرار داده بود. به همين دليل پس از تبليغات گمراه كننده معاويه و حاشيه‌نشينان و كارگزارانش در صفوف سپاه طرفدار امام على عليه السّلام، اين افراد در حقّانيت خط امام على بن ابى طالب عليه السّلام دچار شك و ترديد شده و ديگران را نيز به ترديد انداختند و امام حسن مجتبى عليه السّلام با تمام تدبير سياسى و شجاعت ادبى، متانت و وقار منطقى خويش، قادر بر قانع ساختن اين پايگاه مردمى نشد و نتوانست آنان را بر غير واقعى بودن شعارهاى بنى اميّه آگاه سازد تا تسليم شعارهاى صلح و آشتى كه معاويه در جهت دست‌يابى به خلافت آن هم با كمترين هزينه ممكن سر داده است، نشوند و همين امر سبب شد امام حسن عليه السّلام پس از اجراى كليه طرح‌هاى سياسى ممكن و پيمودن تمام راه‌هاى‌