پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٨٤ - ٢ مسئوليت امام در قبال مسلمانان

موارد قرارداد صلح در حقيقت بر اعمال و رفتار معاويه كه براى اجراى طرح‌هاى خود از شيوه نيرنگ و فريب و پوشش دين استفاده كرد، قيدوبند نهاده بود، ولى هم‌اكنون ماجرا تفاوت داشت، زيرا پس از مرگ معاويه از ديدگاه پيشواى معصوم و صاحب اصلى خلافت حضرت ابا عبد اللّه الحسين عليه السّلام جز رويارويى مستقيم با دشمن چاره‌اى نبود و امكان پذيرش صلاحيت و شايستگى يزيد و بنى اميه براى خلافت، حتى عقلا نيز وجود نداشت.

نظر به اين‌كه نتايج سقيفه براى محو آثار دين، نوعى هشدار به شمار مى‌آمد. امام حسين ع فرمود:

مردم! رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود: هريك از شما زمامدار ستم‌پيشه‌اى را كه حرام خدا را حلال شمرده و با خدا پيمان‌شكنى مى‌كند و با سنت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله مخالفت مى‌ورزد و ميان بندگان خدا با گناه و ستم رفتار مى‌كند، مشاهده كند و در عمل و گفتار با او به ستيز نپردازد، خداوند او را در جايگاه همان ستمگر در آتش دوزخ قرار خواهد داد.

يزيد از كليه صفات ناپسندى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله مردم را از آنان برحذر مى‌داشت، برخوردار بود و امام حسين عليه السّلام كه وارث پيامبر و مشعل‌دار رسالت بود، براى رويارويى با دشمن در جهت تغيير و تبديل چنين وضعيتى، از ديگران سزاوارتر بود.

٢. مسئوليت امام در قبال مسلمانان‌

امام حسين عليه السّلام تجسم رهبر الهى دينى بود كه كليه ارزش‌هاى پسنديده و فضايل والاى اخلاقى در وجودش متبلور بود.