پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٩٣ - ٢ رسوايى واقعيت بنى اميه

اوضاع وخيم‌تر گرديد، به همين دليل ناگزير مى‌بايست روند حركت امويان فاش و چهره واقعى آنان به تصوير كشيده شود تا اين چهره براى جهان اسلام آشكار گردد و در نتيجه به نقش و رسالتش پى برده و به انجام وظايفش همت بگمارد. امام حسين عليه السّلام به عنوان پيشواى معصوم، حركت خويش را آغاز نموده تا با انحراف و گمراهى حكومت وقت برابرى كند. در واقع، جريان امويان با ارتكاب جنايت بسيار زشت و ناپسندشان كه به شهادت شايسته‌ترين انسان و ياران و خاندان و زنان و فرزندانش انجاميد، از كينه‌توزى نهان خويش پرده برداشت و در پى آن در ماجراى حرّه، كعبه را با منجنيق سنگباران كرده و مدينه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را سه روز قتل و كشتار و چپاول نموده و به گونه‌اى بسيار زشت كه نظير آن را نمى‌توان يافت به اموال مردم دست‌اندازى و زنان و كودكانشان را مورد هتك حرمت قرار دادند.[١]

مسلمانان با پى بردن به انحراف هيئت حاكمه و تبهكارى آنان، دست به تلاش‌هاى متعددى زدند و كوشيدند تا دستگاه حاكم غرق در ستم و بيداد را از لوث اين همه جنايت پاك گردانند، تا اين‌كه قيام ابا عبد اللّه الحسين عليه السّلام به سمبل و الگويى تبديل شد كه در جهت مبارزه و پايدارى در برابر هر نظام فاسدى، از آن پيروى مى‌شد و امام عليه السّلام خود به ويژگى‌هايى كه يك زمامدار بايد از آن برخوردار باشد، تصريح مى‌كند و مى‌فرمايد:

به جانم سوگند! پيشواى راستين و امام بر حق كسى است كه به كتاب خدا عمل نموده و راه عدل‌وداد پيشه سازد و از حق پيروى كند و خويشتن را وقف فرمان الهى نمايد.[٢]

[١] . به فتوح ابن اعثم ٥/ ٣٠١، الامامة و السياسة دينورى ٢/ ١٩، مروج الذهب ٢/ ٨٤ مراجعه شود.

[٢] . تاريخ طبرى ٦/ ١٩٧.